Mijn column naar aanleiding van de World Pride in Amsterdam roept een aantal reacties op. De uitwassen in onze hoofdstad Amsterdam gaan mij aan het hart. Naast alle euforische reacties in de media, meende ik dat hier juist een waarschuwing en vermaning op zijn plaats is. Hieronder bespreek ik de tegenwerpingen.1
Whatsaboutism en valse tegenstelling
Op mijn Facebook-pagina stelt Peter Sneep een retorische vraag. Hij vraagt zich of de zonde van de Pride (waar hij zelf niet van overtuigd is) erger is dan de interne twist in de Gereformeerde Gemeente te Tricht-Geldermalsen, de scheuring (?) in de Christelijke Gereformeerde Kerken, het seksueel misbruik in pastorale relaties, het clericalisme [sic] van de Rooms Katholieke Kerken of de oorlogen van Trump. Volgens hem is de opsomming erger dan World Pride. Dat blijkt uit ‘doe mij dan maar de Pride’. Sneep gebruikt hier de drogreden van het whatsaboutisme (Whatsaboutism). Hiermee wordt zondigheid van de Pride niet weerlegd, maar een ander misstand aangekaart. Mogelijk om de kritiek op de zondigheid van de Pride te relativeren. Bovendien creëert Peter Sneep hier een valse tegenstelling. Want wat als al het genoemde zondig is? Dan gaat het hele verhaal niet meer op. De strijd in de Gereformeerde Gemeente van Tricht-Geldermalsen is droevig, dat heeft zelfs de rechter geconstateerd.2 Binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken vindt geen scheuring plaats, maar een opsplitsing in een A- en B-deel. Beter was geweest als de trappen van censuur binnen de tucht waren toegepast. Na verschillende vermaningen een gemeente die zich niet houdt aan de synodebesluiten (die gebaseerd zijn op Gods Woord) afsnijden, tenzij deze gemeenten zich zouden bekeren. Seksueel misbruik onder kerkleden (zelfs in pastorale relaties) is de Heere een gruwel en dient streng gestraft te worden. Vooral omdat deze kerkleden iedere zondag het zevende gebod horen en daardoor beter zouden moeten weten. Zij die de (algemene) weg geweten hebben, maar niet bewandeld, zullen met vele slagen geslagen worden. Dat brengt, als het over algemene zonden gaat, tot verootmoediging: Ben ik het Heere? In oudtestamentische tijden (Mozes) stond op seksueel misbruik en incest zelfs de doodstraf. Het klerikalisme van de Rooms Katholieke Kerk heeft in ieder geval in de middeleeuwen voor stevige uitwassen en machtsmisbruik gezorgd. Het is inderdaad verdrietig dat er zoveel mensen Trump volgen. Met uitzondering van de opsplitsing van de CGK, die ik kan begrijpen al was ik een andere weg gegaan => liefdevolle kerkelijke tucht, zijn dit verdrietige tot diepdroevige zaken. Daarmee valt echter de World Pride niet goed te praten. Als laatste heeft Sneep de column niet goed gelezen. Daar wordt juist de hand in eigen boezem gestoken en geconstateerd dat het oordeel bij het huis Gods begint. Ondanks dit alles blijft het voor mij verdrietig dat onze hoofdstad Amsterdam zich rijp maakt voor het oordeel. Daarom de oproep: bekeert u (in het algemeen) en gelooft het Evangelie. Dat is geen wijzen naar de ander, maar dat is inclusief kerkmensen zoals u en ik. ‘Doe mij dan maar de Pride’? Nee, doe mij de hele opgesomde cocktail (inclusief de World Pride) maar niet. Gods kinderen zeiden het wel eens: soms komt de duivel op de klompen en soms op de sokken.
Sodom verdragelijker in de ‘Dag des Oordeels’
Seije Dirk van der Galiën haalt in reactie op de column de tekst van de Heere Jezus uit Mattheüs 10:12 aan, namelijk dat het (de lande van) Sodom en Gomorra verdraaglijker zal zijn in de dag des oordeels. Als iemand de boodschap van zonde en genade niet wil ontvangen, schudt het stof van de voeten af en ga naar een andere plaats. Het is wat als we op zo’n grote zaligheid geen acht geslagen hebben. Des te meer is dit een waarschuwing voor ons: Laat u (in het algemeen) met God verzoenen. Seije Dirk gaf aan het daar helemaal mee eens te zijn.
Anthony Janse gaat er echter met gestrekt been in. Hij meent dat de tekst ‘laat u met God verzoenen’ vooral bedoeld is om het eigen hagje te redden. Iemand die deze tekst wil citeren zou zijn zegje naar de boze buitenwereld gedaan hebben en daarmee hopen zelf niet veroordeeld te zullen worden in de ‘Dag des Oordeels’. Uiteraard gaat het om de levenspraktijk van mensen die zo’n tekst citeren (‘hard roepen’ volgens Anthony). Maar de bede van Paulus gaat niet (alleen) over de ander, maar in de eerste plaats over mijzelf, onszelf en uzelf. Anthony meent dat het geen oordeel is, maar een waarschuwing. Het is een veroordeling als men probeert in het hart te kijken en te zeggen dat deze mensen het alleen doen om hun eigen hagje te redden. Uiteraard is het ook een waarschuwing: “Die gezond zijn, hebben den medicijnmeester niet van node, maar die ziek zijn. Ik ben niet gekomen om te roepen rechtvaardigen, maar zondaars tot bekering” (Markus 2:17, SV).
Voetnoten
- Mijn column is hier te lezen: https://oorsprong.info/column-wie-amsterdam-sodom-noemt-geeft-de-stad-nog-niet-op-maar-vreest-wel-voor-het-oordeel/.
- https://www.rechtspraak.nl/organisatie-en-contact/organisatie/rechtbanken/rechtbank-gelderland/nieuws/2026/07/kerkenraad-hoeft-oud-diakenen-tricht-geldermalsen-niet-opnieuw-toe-te-laten.