Home » 2021 » september

Maandelijks archief: september 2021

Het vieren van Gods schepping in 2020 – Verslag van een CORE-conferentie

Vorig jaar november vond de digitale conferentie van CORE Academy of Science plaats onder de titel Creation Celebration 2020.1 Bioloog en biochemicus dr. Todd C. Wood2 leidde deze conferentie die ging over de hoekstenen van het scheppingsparadigma: de schepping, de zondeval en de zondvloed. In dit artikel doen we verslag van de conferentie. Het is goed mogelijk dat binnenkort óók voor de buitenstaander de opnames beschikbaar worden gesteld.

Het was bemoedigend om deel te nemen aan deze conferentie. Wat ik van Todd Wood en consorten waardeer is de nuchtere benadering van zowel de evolutietheorie als het zogenoemde ‘creation science’. Ook deze keer was het weer aangenaam toeven bij deze groep wetenschappers. Elk dagdeel van deze conferentie werd ingeleid door Wood. Hij vertelde dan wat over de organisatie waar hij directeur van is, CORE Academy of Science3 of over de Sanders scholarship Award.4 Na deze opening was er tijd voor een ‘devotional’, waarbij Wood een stukje uit de Bijbel voorlas, daarover mediteerde5, door een musicus een lied werd gezongen en waar Wood als laatste een gebed uitsprak voor het dagdeel. Ieder dagdeel werd gelezen uit Genesis 1 en kwam er een scheppingsdag voorbij. Per dagdeel kwam er ook één ‘testimonial’ voorbij waarbij een wetenschapper of theoloog getuigde van de waarde van het scheppingsparadigma voor zijn persoonlijk geloof. Dit deel van de conferentie was goed opgezet.

Eerste dagdeel: vrijdag 6 november 2020 – ‘Celebrating the Doctrine of Creation’

Het eerste dagdeel werd op de gebruikelijke wijze, zoals hierboven geschetst is, gestart. Na deze opening gaf de ingenieur en systematisch theoloog dr. Maël L.D.S. Disseau een ‘testimonial’ en getuigde van de waarde van het scheppingsparadigma voor zijn persoonlijk geloof.6 Na dit persoonlijke getuigenis besprak systematisch theoloog dr. Hans Madueme7 de vraag: ‘Why Does Creationism Matter to Average Church-Going Evangelical?’.

Madueme geeft aan dat de critici gelijk hebben: er zijn ontzettend veel slechte creationistische argumenten te koop. Maar dat wil nog niet zeggen dat alle argumenten slecht zijn.

Niet iedere christen is het eens met de stelling dat creationisme belangrijk is voor het christelijk geloof. Ze zullen ook de vraag negeren. Voor hen is creationisme niet intellectueel, wordt gedreven door geld, is onwetenschappelijk, is niet Bijbels, is naïef, is literalistisch en zorgt voor uiteendrijving. Waarom denken deze christenen zo over het creationisme? Daar zijn twee redenen voor: namelijk de inhoud en de stijl. Creationistische argumenten zouden zwak zijn of geen hout snijden. Wetenschap heeft het creationisme onderuitgehaald. De andere reden is stijl. Deze medechristenen zien creationisten als boos, polemisch en dogmatisch. Mensen die niet welwillend zijn om te luisteren naar de rede. Ze verwerpen ook de discussiestijl van sommige creationisten en zien daarin niet de liefde van Christus weerspiegeld. Madueme neemt als creationist deze kritiek heel serieus. Hij geeft toe dat sommige creationisten gebruik maken van verkeerde en misplaatste retoriek. Dat is verkeerd en de kerk heeft dat soort creationisme niet nodig. Snijden creationistische argumenten geen hout tegenover mainstream wetenschap? Er zijn ontzettend veel slechte creationistische argumenten in de wereld. Madueme noemt dat echter geen uniek en bij creationisten passend probleem. Hij geeft als voorbeeld dat er heel veel slechte films te koop zijn, maar dat dit nog niet wil zeggen dat alle films slecht zijn. Of om een ander voorbeeld aan te halen: er zijn veel hypocriete christenen in de wereld, maar dat wil nog niet zeggen dat alle christenen hypocriet zijn. Hetzelfde geldt voor het creationisme. Madueme geeft aan dat de critici gelijk hebben: er zijn ontzettend veel slechte creationistische argumenten te koop.8 Maar dat wil nog niet zeggen dat alle argumenten slecht zijn. Dat gezegd hebbende de vraag wat het creationisme bijdraagt voor de gemiddelde kerkganger. Madueme geeft vijf argumenten:

Rhea County Courthouse, het gebouw waar de Scopes Trial plaatsvond in 1925.
  1. Theology. Creationisme is een diep verankerde theologische positie. Dogma’s zijn geen marmerstenen in een tuin, maar organisch en als parels in een ketting. Het is als een borduurwerk, je trekt een draadje los en het wordt een rommeltje. Creationisten denken consistent na over God, de schepping en de wereld om ons heen. Creationisme maakt het beste van het tapijt van christelijke theologie.
  2. Biblical Picture of the World. De werkelijkheid is niet slechts materialistisch of fysisch. Er is ook een bovennatuurlijke werkelijkheid. Denk aan duivelen, engelen, de menselijke ziel en wonderen. God draagt deze schepping op elk moment. Soms besluit God om niet volgens de natuurlijke orde te handelen. Dat noemen we een wonder. Daarom wijzen creationisten ten diepste ook het methodologisch naturalisme af, omdat wij geloven dat God tijdens zijn schepping op een niet-naturalistische manier handelde. Dat geldt ook wanneer Christus terugkomt. Dit is het Bijbelse plaatje.
  3. The Authority of Scripture. Creationisten nemen het Schriftgezag serieus. Ze geloven dat de Schrift onfeilbaar is. Dat is niet gelimiteerd tot de geestelijke zaken, maar geldt ook voor de historische zaken. Er zijn duizenden manieren waarop christenen onder het Schriftgezag proberen uit te komen. Maar als het gaat om het Schriftgezag dragen creationisten dit het meest consistent uit.
  4. The Catholic Tradition. Creationisme staat in verbinding met de pre-moderne kerk. Christenen door de eeuwen heen waren allemaal creationisten. Het is natuurlijk waar dat zij niets wisten over geologie of wisten van Darwins ‘Origin of Species’. Het is ook waar dat niet iedereen de eerste hoofdstukken van Genesis exact op dezelfde manier lazen. Maar het feit blijft staan dat voor de eerste 1800 jaar van de kerk, christenen geloofden in een jonge aarde en de wereld ook verstonden op die wijze. Volgens Madueme is dat een significant gegeven.
  5. The Fruit of the Holy Spirit. Creationisten zijn niet erg populair en vaak het onderwerp van spot. We moeten dit slechte gedrag ontmoeten met de vrucht van de Geest. Madueme wijst op Galaten 5:22-23. Het is aantrekkelijk om agressief naar onze opponenten te reageren. Om vuur met vuur te bestrijden. Madueme geeft aan dat dit geen voorbeeld is. Onze generatie heeft een vriendelijk en op Christus lijkend creationisme nodig. We moeten nederig zijn tegenover naturalisten. We moeten altijd onze afhankelijkheid tegenover God tonen.

Madueme sluit af met een laatste aandachtspunt. De meeste christenen zullen het eens zijn met wat Hans Madueme gezegd heeft. Creationisten zijn heus niet de enigen die zich zorgen maken over deze zaken. Christenen zullen op sommige punten ook met Madueme van mening verschillen. Hij vindt dat prima. Juist de verschillen van mening tussen christen laat zien hoe belangrijk deze issues zijn. Creationisme op zijn best is een van de grootste giften voor orthodoxe, Bijbelgetrouwe en vol van de Geest zijnde christenen.

Wordt vervolgd.

Voetnoten

Toon pastorale bewogenheid met mensen met genderdysforie

Bij de benadering van gender­dysforie gaat het om twee polen naast elkaar: principieel protest tegen het transgenderisme én optimaal invoelingsvermogen voor mensen met genderdysforie.

In het RD (6-9) publiceerde de visiegroep Bijbels Beraad M/V een verklaring onder de kop ”Transformatie in plaats van transitie”. Hierin wordt onomwonden stelling genomen tegen geslachtsveranderende behandelingen, die gekwalificeerd worden als „Bijbels geen begaanbare weg.” Geponeerd wordt dat wie transformatie (hier in de zin van bekering) leert kennen, niet meer zal willen kiezen voor transitie, geslachtsaanpassing. Aan het slot van de verklaring wordt onder het kopje ”vervolgvragen” gewezen op het belang van pastorale ondersteuning voor mensen die worstelen met genderdysforie (dat wil zeggen: persisterende onvrede met het bij de geboorte vastgestelde geslacht en onbehagen over de bijbehorende genderrol).

Prof. dr. Martin den Heijer plaatst in zijn Forumartikel ”Genderdysforie te complex voor stellige woorden” (RD 8-9) kritische kanttekeningen bij deze standpuntbepaling. Het is niet mijn bedoeling mij in deze discussie te mengen, maar het lijkt mij wel noodzakelijk het grote belang van oprechte pastorale aandacht en bewogenheid krachtig te onderstrepen.

Principieel en pastoraal

Krachtig verweer tegen de huidige genderideologie is noodzakelijk en urgent. Deze strijd kan er echter zomaar toe leiden dat broeders en zusters die deze ideologie beslist niet delen, maar wel persoonlijk met ingrijpende genderproblematiek worstelen, zich misverstaan en in de kou gezet voelen.

Hier is een parallel te trekken met de benadering van homoseksualiteit. Het hoofdredactionele commentaar (RD 11-9) –naar aanleiding van het rapport van de onderwijsinspectie over de Gomarus in Gorinchem– stelt twee zaken naast elkaar: enerzijds de christelijke opdracht van scholen om elke leerling liefdevol en met respect tegemoet te treden. Anderzijds het vasthouden aan de identiteit van de school zonder water bij de wijn te doen. Het ene komt niet in mindering op het andere. Het gaat er juist om beide even zwaar te laten wegen.

Naar analogie hiervan stel ik eveneens twee polen naast elkaar: principieel protest tegen het transgenderisme én optimaal invoelingsvermogen voor mensen met genderdysforie. Het gaat mis wanneer een van beide polen eenzijdig wordt benadrukt. Het principiële mag het pastorale niet ondermijnen en het pastorale mag het principiële niet ontkrachten.

Aanvaarden vanaf geboorte

In de onlangs verschenen brochure ”Genderdysforie” (een handreiking aan kerkenraden met het oog op het pastoraat, uitgegeven vanwege het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland) is een poging gedaan om aan deze tweesporigheid invulling te geven. Daarbij wordt enerzijds helder vastgehouden aan het Bijbelse uitgangspunt dat de fundamentele dualiteit in het mens-zijn (dus man en vrouw) niet een sociaal construct of een cultureel bepaald verschijnsel is. Mannelijke en vrouwelijke mensen vertonen samen in deze verscheidenheid het mens-zijn naar Gods bedoeling (zie Genesis 1:27). De normale lijn is dan ook dat ieder mens met dankbaarheid aanvaardt dat hij of zij vanaf de geboorte ofwel man, ofwel vrouw is. De genderideologie is te beschouwen als een frontale aanval op een Bijbelse overtuiging die eeuwenlang in onze cultuur gedeeld is.

Gebrokenheid

Echter, de zondeval bracht ingrijpende gebrokenheid, waarvan ook de problematiek van genderdysforie (mannen en vrouwen die zich in hun identiteitsbeleving ”verkeerd verbonden” voelen, als man in een vrouwelijk lichaam of als vrouw in een mannelijk lichaam) een schrijnend symptoom is. De brochure gaat uitvoerig in op de medisch-psychologische aspecten van deze complexe problematiek. We dienen immers goed te weten waarover en over wie we het hebben en we mogen de problematiek niet versimpelen door zwart-wittekeningen die aan de mensen in kwestie geen recht doen en de bestaande nood niet echt peilen.

Vanuit het gezichtspunt van christelijke ethiek vanuit medisch oogpunt bestaan er zwaarwegende bezwaren tegen transitie van transgenders en is een pleidooi voor grote terughoudendheid op zijn plaats. Dat roept temeer de vraag op hoe we kunnen voorkomen dat mensen met genderdysforie in nood aan zichzelf overgelaten worden.

Ander niet loslaten

De genoemde brochure biedt stippellijnen voor verbindend pastoraat. Ook hier geldt dat bewustwording van de pijn en zwaarte van het probleem waarmee men worstelt, een onmisbare voorwaarde is voor echte pastorale ontmoeting en begeleiding. Alleen van daaruit kunnen we in biddend opzien tot God en zo afhankelijk van de leiding van de Heilige Geest met de ander op weg gaan, intens luisterend en in liefdevolle betrokkenheid.

Het kan gebeuren dat pastor en pastorant van opvatting blijven verschillen over de stap naar transitie. Dat is een aangrijpend punt. Maar de pastor en de pastorale gemeente laten de betreffende broeder of zuster in elk geval niet los, welke weg deze ook uiteindelijk besluit te gaan. Grondregel is: „Zie de ander eerst als mens en open dan het Woord, ook in complexe situaties” (P. J. Vergunst). Of zoals prof. dr. M. J. Kater het in de genoemde brochure verwoordt: „Een pastor is ook geroepen tegenwicht te bieden en het ”zachte nee” ter overweging te geven als de weg die God van ons kan vragen vanwege de plaats die we innemen in ons gezin.” Toen prof. dr. W. H. Velema indertijd over deze problematiek schreef, bedoelde hij met de term ”het zachte nee” een ”nee” dat van liefde doordrenkt is en dat daarom de ander niet loslaat, wanneer die een weg inslaat die tegen dat ”nee” ingaat (vergelijk het rapport ”Transsexualiteit” (Prof. dr. G. A. Lindeboom Instituut, 1996) onder redactie van prof. dr. H. Jochemsen en de overwegingen van prof. dr. J. Douma in ”Medische ethiek”, 1997, 347-350).

Voor het te laat is

Als we terugblikken op positiebepalingen inzake homoseksualiteit binnen de gereformeerde gezindte zien we dat de laatste tijd herhaaldelijk is geconstateerd dat de Bijbelse principes wel zijn gehandhaafd, maar dat het liefdevol omzien naar de mens in nood meer dan eens ernstig tekortschoot. Gedane zaken nemen helaas geen keer. De schade die mensen is toegebracht, is in veel gevallen niet meer ongedaan te maken. Laten we ten aanzien van mensen met gen­derdysforie toch niet in dezelfde fout vervallen en ons er, eer het te laat is, grondig van bewust zijn dat zij liefdevolle aandacht en hartelijke betrokkenheid verdienen. In naam van de Heere Jezus, de grote Pastor voor schapen in nood, Die ontferming als geen ander koppelt aan het onderwijs in de geboden van Zijn Vader (Mattheüs 5-7).

Prof. Hoek schreef deze bijdrage in overleg met de auteurs van de brochure ”Genderdysforie”: prof. H. Jochemsen, prof. M. J. Kater, ds. P. Nobel, dr. P. J. Verhagen en drs. P. J. Vergunst. De brochure kan worden besteld op gereformeerdebond.nl.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit het Reformatorisch Dagblad. Het originele artikel is hier te lezen. Bronvermelding: Hoek, J., 2021, Toon pastorale bewogenheid met mensen met genderdysforie, Reformatorisch Dagblad 51 (141): 24-25 (artikel).

Oorsprong van leven via UFO’s onhoudbaar – Een antwoord van Jan Rein de Wit

In 2014 nam Geloofstoerusting in samenwerking met de Reformatorische Omroep een serie video’s op over zaken die raken aan het scheppingsparadigma. Vandaag een video met voormalig hoofdredacteur van Weet Magazine, Jan Rein de Wit. Oorsprong van leven via UFO’s onhoudbaar. Veel zegen bij het kijken!

Schepper breekt in onze wereld in en dus is het crisis

Onze planeet gaat God aan het hart. Daarom kunnen we hoop hebben midden in de huidige klimaatcrisis. Vooral als een kerk die niet ”moet”, maar ”mag”.

Het VN-klimaatrapport maakt het nodige los. ”IPCC geeft kerk veel huiswerk”, zo was ergens te lezen. Ik haakte meteen af op de titel en zag hierin een variatie van het bekende ”de-kerk-moet”-refrein, waarvan collega Wim de Bruin zei: „Ik probeer alle artikelen waarin de combinatie van ”kerk” en ”moet” staat niet te lezen. Het zuigt je leeg…” Maar crisissignalen worden sterker en sterker.

Voorop staat: het genoemde rapport van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) is alarmerend en bevestigt een gitzwart toekomstbeeld. De opwarming van de aarde gaat steeds harder, het ijs op de poolkappen smelt steeds sneller. De biodiversiteit neemt af en de vervuiling van de zeeën neemt dramatische vormen aan. Maar ik ben het niet eens met wie zegt dat de klimaatcrisis in de kerk niet leeft. Vooral heb ik moeite met de moeterige toon en het jongleren met het thema schuld. Hier stoot je mensen mee af, terwijl er zoveel op het spel staat. Immers, in de klimaatcrisis is God dingen aan het doen. Want deze wereld is Góds wereld, hoe verkeerd wij mensen er ook mee omgaan.

Zondvloed

Onlangs luisterde ik naar een preek over Genesis 8 en 9. Het eerste punt was: de grootste klimaatcrisis is al geweest, namelijk de zondvloed. Dat was een catastrofe van ongekende wereldomvang. Het water kwam tot de bergtoppen. Wat een ongekende zeespiegelstijging!

Ik vond dit verhelderend. Vooral omdat deze oude klimaatramp werd gekoppeld aan wat heet het natuurverbond, dat we ook het milieuverbond kunnen noemen, dat God sluit met Noach en zijn nakomelingen (de mensheid) en met alles wat leeft.

God belooft plechtig: „Hierbij sluit ik een verbond met jullie en met jullie nakomelingen, en met alle levende wezens die bij jullie zijn. Deze belofte doe ik jullie: nooit weer zal alles wat leeft door het water van een vloed worden uitgeroeid, nooit weer zal er een zondvloed komen om de aarde te vernietigen.”

Hiermee zegt God: Deze wereld is van Mij en die laat Ik niet los. Dat geeft hoop en verwachting! En dit verbond is niet minder van kracht dan dat met Abraham en zijn nakomelingen, dat bij elke doop aan de orde komt.

Oordeel

Ons woord ”crisis” komt uit het Grieks en betekent ”oordeel”. Dan kan het gaan om het eeuwige oordeel, maar ook om oordelen, crises in de tijd. En dat wil zeggen dat God maar zo deze wereld binnenkomt. In de tijd van koning Achab stapt de profeet Elia maar zo het paleis in Samaria binnen en zegt hij: „Zo zegt God: er zal drie jaar geen regen vallen.” God bonkt niet op de deuren van het paleis, maar elke keer als koning Achab in de jaren die verstrijken naar de lucht kijkt en geen wolkje kan waarnemen, denkt hij aan die man die claimde in dienst van de God van Israël, de God van deze wereld, te staan. Hij kon daarin de fluister van liefde horen: Achab, ik houd van je. Ik ben de Koning van alle koningen van deze aarde. Keer terug tot Mij.

Wat een crisis. Toen! Maar hoe zit dat nu? We denken dat deze wereld van ons is. We vliegen en vervoeren, produceren en consumeren, vervuilen en verbranden. En we vergeten dat deze wereld Gods wereld is, dat God een verbond heeft gesloten met de vogels, de dieren, de bomen en de planten. Een milieuverbond. In lijn met dit verbond handelt God en dat leidt tot een milieucrisis.

Het rijke deel van de wereld plundert het arme deel. Onze lege batterijen en accu’s transporteren we naar landen in Afrika, zoals Ghana, waar mensen ziek worden van het demonteren ervan. Onze plastic flessen gaan voor een deel naar Indonesië, waar ze veelal in de rivieren terechtkomen. En de schepen die ze vervoeren, danken we af aan India, waar werkers voor een habbekrats het zware werk doen en waar kilometers strand vervuild zijn door afgewerkte oliën en zware metalen.

Comfort en luxe

Jezus Christus spreekt in een aantal redes over de komst van het Koninkrijk, bijvoorbeeld in Lukas 17. Dan tekent Hij de tijd voor zijn wederkomst als volgt: „En zoals het eraan toeging in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen van de Mensenzoon: ze aten, ze dronken, ze huwden, ze werden uitgehuwelijkt, tot aan de dag waarop Noach de ark binnenging en de vloed kwam die iedereen verzwolg. Of zoals het eraan toeging in de dagen van Lot: ze aten, ze dronken, ze kochten, ze verkochten, ze plantten, ze bouwden; maar op de dag waarop Lot wegtrok uit Sodom, regende het vuur en zwavel uit de hemel en kwamen allen om. Zo zal het ook gaan op de dag waarop de Mensenzoon wordt geopenbaard.”

Op zich noemt Jezus geen verkeerde dingen, maar als je God vergeet, dan denk je dat je er ‘natuurlijk’ recht op hebt, vergeet je te delen, houd je de paupers en losers buiten de deur en maak je overmatig gebruik van de mogelijkheden van Google, Facebook, Apple, Samsung, Amazon, Microsoft, Tesla, enzovoort. Onze goden van comfort en luxe.

Waar gaat het om?

De belangrijkste vraag is niet: Waar zitten we in de crisis, in de reeks van oordelen (waar ook het boek Openbaring zicht op geeft)? En ook niet: Wat moet ik eraan doen? Doen wij wel genoeg? Hoe gaan we de planeet redden? Wij mensen gaan deze planeet niet redden. Evenmin de wetenschap, de techniek of een nieuwe ‘Einstein’. Dit is juist de reden dat het sinds de Verlichting zo mis ging: we zijn de Schepper van deze aarde vergeten.

In het ons keren tot God ligt daarom de oplossing. In een leven in verbondenheid met Hem. Met Jezus Christus, die onze zonde, ons verzieken en verprutsen van alle dingen vergeeft door zijn daad aan het kruis van Golgotha. In een leefwijze die God centraal zet en zijn verbond met ons en alle levende wezens. Dat geeft hoop en toekomst aan ons en alle generaties die nog komen.

Dat staat niet los van het concreet maken van een crisisbestendige levensstijl. In de liturgie en in het leven mogen deze noties terugkomen. Het mag ons brengen tot eenvoudiger leven, minder technologiegebruik, afwijzing van machtspolitiek, liefde voor de naaste en respect voor de natuur. Want: deze planeet gaat God aan het hart. Zo kunnen we hoop hebben in de klimaatcrisis; vooral als een kerk die niet ”moet”, maar ”mag”.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit het Reformatorisch Dagblad. Het originele artikel is hier te lezen. Bronvermelding: Linde, E. van der, 2021, Schepper breekt in onze wereld in en dus is het crisis, Reformatorisch Dagblad 51 (126): 28-29 (artikel).

Recht op leven van het ongeboren kind

Het recht op leven van het ongeboren kind is in verschillende wetten en verdagen vastgelegd. Het meest aansprekende is wel artikel 2 van het Burgerlijk Wetboek Boek 1: “Het kind waarvan een vrouw zwanger is wordt als reeds geboren aangemerkt zo dikwijls zijn belang dit vordert.” In art. 26 van de Grondwet wordt ditzelfde voor de Koning nog eens op de rij gezet.

De zwangerschap begint zodra de bevruchting heeft plaats gevonden. Een nog ongevormd verborgen begin van een kind is daar. Wetenschappelijk staat vast dat er leven is. Gedurende de eerste twee maanden van de zwangerschap worden alle organen gevormd en na drie maanden werken alle zintuigen en zijn spieren en zenuwen gesynchroniseerd. Het kind kan dan pijn voelen.

Daarnaast wordt ieders leven beschermd in artikel 289 Wetboek van Strafrecht en in het bijzonder ongeboren leven in artikel 296 lid 1 t/m 4 Wetboek van Strafrecht. Abortus, dat is het afbreken van de zwangerschap, is strafbaar. Bovenal zijn er diverse verdragen waarin het recht op leven is beschermd. Zo is daar art. 6 Verdrag inzake de Rechten van het Kind dat het recht op leven veilig stelt. Krachtens artikel 2 van dat verdrag is onderscheid maken op grond van geboorte discriminatie. Ook staan dezelfde bepalingen in zowel het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie, artikel 2 lid 1 en artikel 20 en 21, als in artikel 2 en 3 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. En last but not least zijn daar artikel 2 en 14 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden ((EVRM).

In de lijn van deze verdragen is artikel 296 lid 5 WvSr., het bevat de uitzondering op lid 1 van dat wetsartikel, een vreemde eend in de bijt. Vooral als we beseffen dat het EVRM door toetreding van Nederland tot dit verdrag directe werking en dus rechtskracht heeft voor iedere burger, dat wordt onderstreept door art. 94 Grondwet.

Art. 14 EVRM verbiedt het maken van enig onderscheid op grond van geboorte. Het kind waarvan de vrouw zwanger is, heeft hetzelfde recht als het kind dat reeds geboren is. Hieruit volgt dat de Wet afbreking zwangerschap in zijn geheel werkelijk niet strookt met het recht van de Europese Unie. Het is onwenselijk dat de wetgever deze wet als zodanig in redelijkheid handhaaft. Want de Nederlandse gezagsorganen zijn gebonden aan een eenmaal gesloten verdrag. Hoewel de wetgever niet zelf is gebonden aan wat hij vroeger heeft besloten, mag de wetgever niet in strijd handelen met deze verplichting van het EVRM. Het verdrag bindt, ook voor de toekomst. Het is nu aan de wetgever om deze oneffenheden recht te maken. Iustitia exaltat gentem (gerechtigheid verhoogt een volk).

Boek van moleculair bioloog dr. Peter Borger wordt opnieuw uitgegeven bij De Blauwe Tijger

In het Darwinjaar 2009 verscheen bij de toenmalige stichting De Oude Wereld het boek Terug naar de Oorsprong van moleculair bioloog dr. Peter Borger. Het boek zorgde voor veel discussie en de inzichten van dr. Borger waren een welkome aanvulling in het evolutiedebat.1 Het boek is nog steeds een must-read voor academici in de biologie (en aanverwante vakgebieden) en mag niet ongelezen staan in de boekenkast van een biologiedocent middelbare school.

Voorlopige cover van de herdruk van het boek van dr. Peter Borger.

Sinds een jaar of drie is het boek van dr. Borger uitverkocht. Een gemis in de debat over schepping of universele gemeenschappelijke afstamming. Contacten met uitgeverij De Blauwe Tijger zorgen voor een herdruk. Naar verwachting zal het boek dit najaar verschijnen.2

Op de website van De Blauwe Tijger lezen we:

“In 2001 vertrok gepromoveerd bioloog dr. Peter Borger voor een studieverblijf naar Australië. De reis die daarop volgde was onvoorzien. Het veranderde niet alleen zijn leven, maar zou ook zijn kijk op de biologie voor altijd veranderen. Hij kwam tot de ontdekking dat de biologie zich niet gedraagt zoals hem was geleerd in de academie. Ze zit heel anders in elkaar dan Darwin 150 jaar geleden veronderstelde. In dit intrigerende boek leest u waarom en op welke manier de nieuwe biologie het tijdperk van Darwin beëindigt. U leert hoe levende systemen werkelijk functioneren en hoe organismen te begrijpen zijn als adapteerbare, ontworpen machines. Een must-read voor iedereen die wil meepraten in het evolutie-creatiedebat.”

Daarnaast wordt er een citaat gegeven uit hoofdstuk 18:

“Grote vinken en kleine vinken. Kleine vinken met grote snavels, grote vinken met kleine snavels. Gebogen snavels, stompe snavels, priemende snavels, kruisbeksnavels. Dit was de variatie die Darwin had waargenomen. Het was voorgeprogrammeerde variatie! Plotseling begreep ik het. Levende wezens waren uitgerust met een standaard bouwplan waarbinnen variatie werd gegenereerd door kleine genetische elementjes. Variatie was gewoon niets anders dan het standaard bouwplan dat anders tot expressie kwam door positie- en kwantiteitseffecten van dezelfde biologische informatie.”

Het verschijnen van deze herdruk mag mijns inziens niet ongemerkt voorbijgaan. Momenteel bezin ik mij op activiteiten rond het opnieuw verschijnen van dit boek. Mogelijk organiseren we met Fundamentum een presentatieavond met dr. Peter Borger als gastspreker. Hou daarvoor deze website in de gaten! Dr. Borger heeft een interessante ontwikkelingstheorie uitgedacht en beschreven en het is de moeite waard deze te bestuderen en mogelijk verder uit te werken.

Voetnoten

In memoriam: Bob Enyart (1959-2021)

Op zondag 12 september om 15:00 uur plaatselijke tijd is in het Lutheran Medical Centre in Wheat Ridge, Colorado, Bob Enyart overleden op 62-jarige leeftijd. Hij was daar op 28 augustus opgenomen nadat hij een week lang voor zijn vrouw had gezorgd, die besmet was geraakt met het Covid-19-virus. Enyart, die om principiële redenen niet gevaccineerd was1, moest op 1 september naar de IC vanwege een longontsteking, maar helaas mochten de inspanningen van het medisch personeel niet meer baten en ging zijn toestand achteruit, tot hij elf dagen later op zondagmiddag overleed.

Bob Enyart was voorganger en presenteerde van 1994 tot 1999 het televisieprogramma Bob Enyart Live, dat hem in de Verenigde Staten nationale bekendheid bezorgde. Later zette hij zijn programma voort als radioshow onder de noemer Real Science Radio.2 Hij was fel tegenstander van abortus en verdedigde het klassieke scheppingsgeloof van een ‘recente’ schepping van zes dagen, gevolgd door een wereldwijde zondvloed. Daarbij hing hij de Hydroplaattheorie3 van dr. Walt Brown aan.

Op zijn website KGOV.com hield Bob Enyart onder meer lijsten bij van vondsten van zacht weefsel in dinosaurusfossielen4, beschreef hij problemen met de oerknal5 en deed hij verslag van debatten die hij hield met uitgesproken atheïsten als Lawrence Kraus6, Eugenie Scott7 en Aron Ra8.

Bob Enyart laat een vrouw, zeven zonen, drie schoondochters, zijn moeder, twee broers, en zus, vele neven en nichten en verdere familie achter. Nadat hij zich tot het laatste moment omringd heeft geweten door zijn geliefden, mag Bob Enyart nu bij zijn Heer zijn.

Voetnoten

Genesis deel 2: In het begin – Bioloog Kees Fieggen houdt een bijbelstudie over het eerste Bijbelboek

Genesis, hoe alles begon. Bioloog ir. Kees Fieggen houdt een bijbelstudie over Genesis. Vandaag het tweede deel: In het begin. De video duurt ruim 19 minuten. Volgende week donderdag het derde deel. Veel zegen bij het kijken!

Volgens ds. De Wilde zou iedere christen moeten geloven dat de Bijbel foutloos is

“Blijf luisteren, net als Maria. Laat de Schrift zichzelf uitleggen”, drukt ds. M. K. de Wilde zijn luisteraars op het hart. De spreker legt in een uitgebreid betoog uit waarom de Bijbel het onfeilbare Woord van God is. “De Bijbel is de draad waardoor we de weg vinden door het labyrint van dit leven.”

De predikant van de hervormde gemeente in Sommelsdijk sprak onlangs op het congres over Bijbel en wetenschap. Zijn preek begint met het verhaal van Martha en Maria. “Jezus is met zijn discipelen onderweg naar Jeruzalem en ze stoppen bij Martha en Maria. Maria gaat zitten aan Jezus’ voeten, dat wil zeggen dat ze zijn leerling wil zijn. Haar zus Martha doet dat niet, ze heeft het te druk met bedienen. Je kunt zeggen: Dat is allebei goed. Het is ook allebei nodig: luisteren en dienen. Maar je kunt ook zeggen: Er zijn Maria-christenen en er zijn Martha-christenen. Denkers en doeners, je zou zelfs kunnen zeggen: Uiteindelijk gaat het toch om het dienen, dat wat Martha doet. Maar Jezus zegt het anders, Hij zegt niet: ‘Martha, jij doet het goed’, of ‘jij doet het ook goed’. Nee, hij zegt: ‘Jij doet het verkeerd, het moet anders.’

Wat doet ze dan verkeerd? Ze zit niet net als Maria aan Jezus’ voeten. Mooi dat ze wil dienen maar om dat goed te kunnen doen zegt Jezus dat je eerst naar Hem moet luisteren. Daarna ben je pas geschikt om Hem te kunnen dienen. Je zou ook nog kunnen zeggen dat Jezus ons eerst wil dienen door met zijn Woord in ons leven te kunnen werken en daarna mogen we pas Hem dienen. Het zit ‘m in de volgorde: eerst luisteren, dan dienen. Dat is de grondregel in het Koninkrijk van God.”

Sola scriptura

Wat betekent dat voor ons als christenen vandaag de dag? “Luisteren betekent voor ons luisteren naar de Bijbel. Er zijn ook andere bronnen die tot ons spreken zoals de schepping, of de geschiedenis die God leidt en waar zijn hand zichtbaar in is. Maar ook onze ervaring, cultuur en traditie zijn bronnen. Maar de Schrift is onze unieke bron, het helderste getuigenis. Het fundament om op te staan en de norm waar al die andere bronnen op getoetst moeten worden, het Sola Scriptura. De Schrift als hoogste bron. De Bijbel is volgens Calvijn “de bril waardoor we mogen zien”. De Bijbel is de draad waardoor we de weg vinden door het labyrint van dit leven. De Bijbel is de scepter waarmee God over ons regeert.

Een recente verdediging van dit Sola Scriptura vinden we in het ‘Chicago Statement on Biblical Innerancy‘. Dat laatste woord innerancy vraagt wel om wat toelichting. Letterlijk betekent het zoiets als foutloosheid, een Bijbel zonder fouten. Dat klinkt wat formalistisch en reductionistisch, het lijkt een wat negatieve typering van de Bijbel. De nadruk wordt gelegd op wat de Bijbel niet is. Geen boek met fouten. Maar zo is het niet bedoeld. Bij Nederlandse kerken is het Chicago statement niet heel bekend, er wordt weleens naar verwezen. Maar het gaat om de positie die ermee verwoord wordt. Het zit in het DNA van een christen dat je de Bijbel ziet als volstrekt betrouwbaar. Welke tekst je ook leest, waar het ook over gaat. Dat is pas echt luisteren, als je zo met de Bijbel omgaat.”

Foutloos

Hoe komen christenen er eigenlijk bij om de Bijbel als foutloos te zien? De Wilde: “Waarom moet je zo tegen de Bijbel aankijken? Theoloog James Packer geeft dan eigenlijk een heel eenvoudig antwoord: lees de Bijbel. Luisteren. Zoals je dat ook bij andere christelijke thema’s zou doen. Zo kun je door te luisteren een leer van de Bijbel ontdekken. Dan kun je eigenlijk niet anders dan concluderen dat de Bijbel betrouwbaar is.”

Hij vervolgt: “Bijvoorbeeld door wat we in de Bijbel over God lezen, hoe Hij contact zoekt met mensen, tot hen spreekt en daarbij laat merken dat Hij door en door betrouwbaar is. Ook al gebruikt Hij daar mensen voor en menselijke taal. De Bijbel zegt ook over zichzelf dat de Bijbel niet alleen een historisch verslag is door mensen geschreven, maar dat dit menselijke verslag ook openbaring van God is. Daarom kun je zeggen: ‘Wat de Bijbel zegt, zegt God’. In 2 Timotheüs 3:16-17 lezen we dat Paulus Timotheüs oproept om dichtbij de Schrift te blijven en de weg die God daarin wijst. Want zegt Paulus: ‘Heel de Schrift is door God ingegeven, geademt.’ Daarom kan het Woord zichzelf niet tegenspreken. Zo ging Jezus ook met de Bijbel om.”

Volgens de dominee betekent de foutloosheid van de Bijbel wel iets anders dan wetenschappelijk of niet onderhevig aan tekstgenres. “Dat de Bijbel geen fouten bevat betekent niet dat wij als ontvangers en lezers de Bijbel foutloos interpreteren. Het gaat wel om een bepaalde houding ten opzichte van de Bijbel, dat we ons vooraf al commiteren om alles te geloven wat de Bijbel zegt. Om te ontdekken wat God precies zegt in de Bijbel is zorgvuldige exegese nodig en een nederige luisterhouding. En in dat alles de leiding en het getuigenis van de Heilige Geest.”

Kritiek

De predikant zegt dat we als christenen de onfeilbare Bijbel niet hoeven te verdedigen. “Zoals Spurgeon de Bijbel vergelijkt met een leeuw: ‘Een leeuw hoef je niet te verdedigen, die moet je loslaten. Die komt voor zichzelf op.’ Spurgeon zegt dus eigenlijk: ‘Laat de Bijbel maar spreken, laat de Bijbel zijn werk maar doen.’ Dat is een mooie houding maar wil dat zeggen dat je niet op mag komen voor de betrouwbaarheid van de Bijbel? Ik denk het niet. Juist omdat de Bijbel zelf die betrouwbaarheid en die waarheid van de woorden van God onderstreept. Het wil ook niet zeggen dat je alle probleemteksten in de Bijbel moet oplossen. Een kritiekpunt is dat christenen die de foutloosheid van de Bijbel geloven teveel nadruk zouden leggen op de waarheid van de Bijbel. Dat ze te rationeel en intellectualistisch met de Bijbel om zouden gaan. De letterlijke waarheid van de Bijbel is het fundament onder de diepere Bijbelse waarheid. Wat heb je aan een belofte van God als God niet echt bestaat?

Maken we van de Bijbel een papieren paus als we zeggen dat deze onfeilbaar is? Kun je niet beter spreken over het gezag van God die de Bijbel gebruikt in plaats van het gezag van de Bijbel? Zoals je het ook vaak in onze tijd hoort zeggen: ‘De christenen hebben geen heilig boek. Wat dat betreft is de Bijbel een heel ander boek dan de Koran.’ Het is zeker een gevaar dat we op een rationele manier met de Bijbel aan de haal gaan, dat we het gebruiken voor ons eigen gelijk, als een antwoordenboek waarmee we van alles over God denken te kunnen zeggen. De Bijbel is niet ons boek maar het Woord van God. We hebben de leiding van de Heilige Geest heel hard nodig om ons in de waarheid te leiden. Ook al hebben we het van God gekregen.”

Luisteren

Welke consequenties heeft de onfeilbaarheid voor hoe we de Bijbel lezen? “Wat de Bijbel zegt, zegt God. Het is bijna niet te geloven en toch is het waar. In de tweede plaats betekent die foutloosheid dat de Bijbel gezag heeft. Volledig. Dat maakt het ook spannend want als God dan met zijn waarheid in je leven komt, buig je er dan ook voor? Geloof je Hem? Gehoorzaam je Hem? Dat hoort ook bij die keuze van Maria. Luisteren en vervolgens ook doen wat God van je vraagt.”

De presentatie van drs. Marco de Wilde is hier terug te kijken.

Dit artikel is met toestemming overgenomen van de website Christelijk Informatieplatform (CIP). Het originele artikel is hier te vinden.

Een theologische afweging van het theïstisch evolutionisme – Jan Rein de Wit aan het woord

In 2014 nam Geloofstoerusting in samenwerking met de Reformatorische Omroep een serie video’s op over zaken die raken aan het scheppingsparadigma. Vandaag een video met voormalig hoofdredacteur van Weet Magazine, Jan Rein de Wit. Een theologische afweging van het theïstisch evolutionisme. Veel zegen bij het kijken!