Nog een keer – voor menigeen is de vakantie ook nog niet afgelopen – naar buiten onze regio. In totaal 9 keer in polderreservaat Kockengen geweest. Weet u wat ik bij mezelf constateerde? Als je steeds dezelfde jongen ziet, ga je je betrokken op ze voelen! Van de fotovogel (Hét Gemeente Nieuws 21 aug.) kreeg ik pas op 18 juni 3 kleine jongen te zien.
Op 20 juni waren er 40 oudervogels aanwezig. Zeker de helft had jongen. De oudervogels vlogen onder schelle kreten af en aan. Wij vogelaars herkenden de oudervogels niet, de nestvlotjesjongen wel. Gingen ze sperren dán kwam er een ouder aan: snel wezen, foto’s maken!
De ene keer werd een vlinder aangedragen, de andere keer een libel. Op de foto wordt een visje gevoerd. De jongen hadden met de gevleugelde prooien duidelijk meer moeite, maar al doende leerden ze.
Op 25 juni telde ik 14 behoorlijke jongen. Op 27 juni waren er nog sterns aanwezig. Op 2 juli bleek de kolonie TOTAAL verlaten. Het raakte me. Wat was er gebeurd? Van sloot 2 waren waarschijnlijk best veel jongen uitgevlogen. Maar van sloot 1? Te vrezen valt dat er van die tien nesten heel weinig terecht is gekomen. Verstoord door een vos, of een marter? Door predatie kunnen in één of twee nachten alle nesten van een kolonie worden leeggeroofd. Eieren en kuikens zijn dan het slachtoffer.
Verdrietig vertrok ik. Wat een Stern-verdriet. Ook voor een Stern-leven geldt: het is lang niet altijd eind goed, al goed!
Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit Het GemeenteNieuws. De volledige bronvermelding luidt: Kooij, H. van der, 2025, Stern-verdriet bij Kockengen, Het GemeenteNieuws 24 (35): 5.