Hans Madueme, hoogleraar theologische studies aan het Covenant College in Lookout Mountain (Georgia), schreef een boekje over de verhouding tussen geloof en wetenschap. Hij bestrijdt dat wetenschap God overbodig maakt. Wie dat stelt geeft er blijk van geen zicht te hebben op de beperkte reikwijdte van wetenschap. God maakt geen deel uit van deze werkelijkheid en gaat als ons begrip te boven. Dat geldt ook voor Zijn relatie tot deze wereld.
Hans Madueme stelt in dit beknopte boekje voor dat het nastreven van wetenschap en leven in geloof hand in hand kan gaan. Het probleem voor Madueme ligt bij het ‘sciëntisme’, het geloof dat niets dan wetenschap nodig is voor alle menselijke kennis. Ironisch genoeg is die bewering niet wetenschappelijk aantoonbaar.
Madueme ontkracht het idee dat tussen wetenschap en geloof per definitie strijd moet zijn of is geweest. Veel van de vroegste wetenschappers waren gelovige christenen, waaronder Galilei. Galilei kwam meer in de problemen vanwege de politiek van het religieuze establishment dan door een conflict tussen wetenschap en de Bijbel. Het proces tegen Scopes ging feitelijk veel meer over het promoten van de stad Dayton dan over een conflict tussen geloof en wetenschap.
Madueme sluit het boek af met een korte beschrijving van het ‘finetuning-argument’. Dit is het idee dat er bepaalde strenge voorwaarden zijn waaronder leven kan ontstaan en dat de kans daarop ongelooflijk groot is. De aanwezigheid van een intelligente Schepper is zeker consistent met deze realiteit, hoewel dit geen bewijs vormt. Hij merkt de multiversumtheorie op, die als alternatieve verklaring wordt voorgesteld. Voor de gelovige wetenschapper bewegen de ongelooflijke orde van de wereld, haar complexiteit en schoonheid hem tot lof aan God.
Ik kan dit boekje als een eerste oriëntatie aanbevelen. Ik zie uit naar een bredere studie van de hand van Madueme waarin hij een realistische verklaring geeft van feiten als het gaat om de ouderdom van de aarde. Ik denk aan de afstanden in het heelal die miljoenen lichtjaren kunnen zijn. Zelf denk ik dat wij dan moeten uitgaan van een schepping die, net als de mens, in een staat van volwassenheid werd geschapen.
Met Madueme ben ik ervan overtuigd dat Gods Woord de basis is van alle waarheid — inclusief wetenschappelijke waarheid. Dan is de meest realistische positie om Zijn Woord te zien als het kader waarlangs wetenschappelijk onderzoek kan worden uitgevoerd. De kennis vanuit de openbaring over de oorsprong van deze werkelijkheid en van de mens geven dan grenzen aan waarbinnen wij als willen bewegen als het gaat om het interpretatie van concrete gegevens.
N.a.v.: Hans Madueme, 2025, Does Science Make God Irrelevant? (Wheaton: Crossway Books).
Deze gastbijdrage is met toestemming overgenomen van de website van dr. P. de Vries. Het originele artikel is hier te vinden.