Op 25 februari kreeg ik op het fietspad bij Craaienhof (Kesteren) twee Waterhoentjes op het water te zien bij heerlijk zonnig weer. Ze waren bedrijvig bezig maar bij mijn verschijnen was het dekking zoeken geblazen.
Waterhoentjes zijn namelijk vogels die altijd in de buurt van een dichte begroeiing verblijven. Bij gevaar verstoppen ze zich in de vegetatie. Wat ook kan – ik heb dit nog nooit gezien – is dat een vogel zich heel diep in het water laat zinken, zodat alleen zijn snavel boven water uitsteekt! Het duikbootje komt pas weer boven water als het gevaar geweken is (Natuurvereniging IJsselmonde).
U ziet op de foto een Waterhoen, peddelend door de rietoevervegetatie. Dankzij de zon mooi kleurrijk. Zijn rode snavel met gele punt valt echt op. Tijdens het zwemmen is de staart omhooggericht: de helder witte onderstaartveren zijn goed zichtbaar. Jonge Waterhoentjes volgen deze witte signaalveren. Verder een zwart verenkleed met witte vlekken langs de flanken. Met hun groengele poten (één is er te zien) kunnen ze over drijvende planten lopen zonder al te diep weg te zakken.
In de volksmond ook wel waterkip genoemd vanwege hun gedrag: net als kippen scharrelen ze over de grond en langs de waterkant waarbij ze met hun kop knikken en pikken naar voedsel.
Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit Het GemeenteNieuws. De volledige bronvermelding luidt: Kooij, H. van der, 2026, Kleurrijke waterkip, Het GemeenteNieuws 25 (12): 2.