Op 10 oktober kreeg ik een verassende e-mail. Een Craaienhof-echtpaar had op de stoep achter het huis een grote onbekende vlinder gevonden. Helaas niet meer in leven. Uit de meegestuurde foto’s was de vlinder via waarneming.nl op naam te brengen: Windepijlstaart! Een vrij zeldzame trekvlinder uit Zuid-Europa! Wordt in ons land hoofdzakelijk in augustus-oktober waargenomen (in 10-21 oktober 2025 dagelijks gemiddeld minder dan vijf keer).
Pijlstaart verwijst naar het staartje of pijl op het laatste segment van de rups. De waardplanten (voedselplanten) van deze pijlstaart zijn – ja u raadt het al – windesoorten: akkerwinde, haagwinde of pispotje, en dagbloemen uit de windefamilie. Biologen houden van bio-logica!
De twee rode plukjes haar (één op de foto) net onder het borststuk zijn het beste kenmerk van deze soort. Het mannetje heeft op de vleugels twee schuine zwartachtige banden tot halverwege de vleugels lopen. Het achterlijf is roze met zwarte strepen. De soort valt op door zijn tong die wel 15 cm lang kan zijn.
Een Windepijlstaart is een echte nachtvlinder. Ik ben een dagvogelaar, zie ‘s nachts niets vliegen. Denk wel eens: wat zou er ‘s nachts allemaal rondvliegen? Met zo’n vondst wordt een stukje nachtsluier opgelicht, wordt onzichtbaar nachtelijk leven zichtbaar. Windepijlstaarten bezoeken in de schemering en soms bij zonsopgang buisvormige bloemen zoals die van de kamperfoelie. Door de buitengewoon lange roltong kunnen ze nectar diep uit bloemen weghalen. Laat die voedselplant nou net in de tuin van het Craaienhof-echtpaar staan! Wat er misgegaan is? Blijft een nachtgeheim.
Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit Het GemeenteNieuws. De volledige bronvermelding luidt: Kooij, H. van der, 2025, Zichtbaar nachtgeheim, Het GemeenteNieuws 24 (44): 5.