In 1866 verscheen het boek ‘Stichtelijk huisboek’ van de bekende predikant en dichter Jan Jakob Lodewijk ten Kate (1819-1889). In het boek is ook het gedicht ‘Onkruid-wieden’ te vinden. Hieronder het letterlijke gedicht.1
Ach, op d’ akker van mijn harte
Die den Heere bloeien moest,
Staat het onkruid al te welig,
Dat het goede zaad verwoest.
’t Heeft zijn draden zóó gevlochten
In den grond van mijn bestaan,
Dat mijn Schepper meê moet helpen,
Zal het ooit geheel vergaan.
Als ik zwoeg in eigen krachten,
Werp ik blad en stengen neêr,
Maar de kiem blijft ongetroffen,
En – zij keeren morgen weêr.
Doch wanneer God-zelf den vinger
Aan de diepste wortel slaat,
Ziele! Is ’t wonder, dat in ’t wieden
Menig aardklop mede gaat?
’t Rooien van het zondeweefsel
Gaat niet zonder angst of smart:
’t Kost een deel van d’ouden akker!
’t Kost een stuk van ’t oude hart!
Maar veel liever nú geleden,
Dan hierna vergeefs getreurd!
God mijn God! Vaar voort met wieden,
Tot de laatste vezel scheurt!
Voetnoten
- Bron: Kate, J.J.L. ten, 1866, Stichtelijk huisboek (Leiden: A.W. Sijthoff), p. 305-306. URL: https://www.dbnl.org/tekst/kate001stic02_01/kate001stic02_01_0102.php.