Over veel vogelsoorten heb ik al eens mogen schrijven voor Hét Gemeente Nieuws. Maar de gewone vogels mogen niet over het hoofd worden gezien. Vandaag daarom aandacht voor een kleine kraaiachtige vogel, met een lichtgrijze nek en achterhoofd, de Kauw. Het geluid? Vaak een kenmerkend explosief “ka!” Al meermalen deze dagelijkse vogelsoort proberen te fotograferen maar bij stilstaan waren ze steeds snel gevlogen.
Zo niet helemaal op 22 november. Ik zag Kauwen bij Ochten, in de omgeving van het eethuisje De Veerstoep. Als je Kauwen ziet dan zie je vaak een onrustig sociaal groepje vogels, regelmatig fladderend opvliegen, weer dalen, of iets verderop weer neerstrijken.
De foto toont waarschijnlijk een stelletje: de paarband tussen Kauwen duurt een leven lang en de vogels zijn bijna altijd onafscheidelijk (Vogelbescherming.nl). Opmerkelijk hoe ze kijken. Komt door die opvallende lichte iris. Ze houden mij nauwlettend in de gaten sinds ik wat naar ze toeloop. Een van de twee vogels hakte ergens op in. Na een tijdje naar die plek toegelopen: volop eikels te zien, sommigen waren stuk gepikt.
Eikels hebben een hoge voedingswaarde (vraag AI)! Wist u dat ze in Portugal gegeten worden? Ik niet. Eikels zijn daar dus niet alleen varkensvoer. Ze smaken een beetje zoals kastanjes. Nee, niet rauw eten. Ze bevatten looizuur (tannine) wat de eikels bitter maakt en giftig kan zijn. Een juiste manier van bereiden is belangrijk. Toch: eikels een superfood? Pannenkoeken van eikelmeel? Vanwege het looizuur wel maat houden! Kauwen zullen dit wel weten.
Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit Het GemeenteNieuws. De volledige bronvermelding luidt: Kooij, H. van der, 2025, Kauwen op eikels, Het GemeenteNieuws 24 (50): 5.