Met pijn in mijn hart las ik het interview met Peter Leusink over thuisabortus (RD 24-3). Leusink heeft samen met stichting AVA de website thuisabortus gelanceerd, waar vrouwen zich online abortuspillen kunnen laten voorschrijven. Zorgwekkend is dat Leusink niet eerlijk is en de lezer om de tuin leidt met zijn antwoorden.
Met name zijn antwoord op de vraag of iemand abortuspillen kan bestellen voor een ander is stuitend. Hij geeft aan dat je de vier pillen die je bij een kliniek mee naar huis krijgt, thuis ook aan iemand anders kunt geven. Maar daar gaat het helemaal niet om. De abortuspil bestaat uit een set pillen. De eerste pil wordt in de kliniek ingenomen. Hierdoor heeft de arts de controle op wie de abortus in gang zette én dat de abortus vóór de wettelijke termijn van negen weken plaatsvond.
Een tweede set pillen (vier stuks) moet twee dagen later worden toegediend. De eerste pil blokkeert het zwangerschapshormoon progesteron, waardoor het baarmoederslijmvlies onklaar wordt gemaakt en het kindje sterft. De tweede set pillen wordt thuis ingebracht, waardoor de baarmoeder gaat samentrekken en het inmiddels overleden kindje uitdrijft. Die tweede set pillen wordt inderdaad altijd al thuis toegediend, maar het gaat mij om die eerste pil! En dat vertelt Leusink niet.
Ook wat hij zegt over de wettelijke abortustermijn van negen weken in Nederland klopt niet. Hij vertelt tussen neus en lippen door dat de WHO aangeeft dat de abortuspil tot twáálf weken veilig en effectief is. Doordat er geen controle is op het gebruik, brengt hij vrouwen op het idee om te sjoemelen met de wettelijke kaders. Je zou van een huisarts juist verwachten dat hij de Nederlandse wetgeving respecteert.
Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit het Reformatorisch Dagblad. De volledige bronvermelding luidt: Bakermans, L., 2026, Thuisabortus, Reformatorisch Dagblad 55 (305): 24 (artikel).