Home » Kosmologie

Categoriearchief: Kosmologie

Wetenschap kan raadsel schepping niet oplossen

Hoe kan het licht van verre sterren reeds na enkele duizenden jaren de aarde bereikt hebben, gezien de eindige snelheid van het licht? Het Reformatorisch Dagblad (13-7) schonk aandacht aan deze vraag. Toch is de oplossing niet bevredigend.

In zijn zoektocht naar een antwoord gaat Jason Lisle uit van de veronderstelling –zelf spreekt hij van een ”conventie”– dat het licht naar de aarde tóe, in de richting van de waarnemer, met oneindige snelheid reist. Dat zou inhouden dat de aanblik van het heelal ook de werkelijke situatie van dat moment weerspiegelt. In de omgekeerde richting zou dan de helft van de algemeen aanvaarde lichtsnelheid gelden, dus 150.000 kilometer per seconde.

Hoewel deze curieuze opvatting door enkele creationisten wordt omarmd, heb ik er toch moeite mee. Immers, wat gebeurt er als bron en waarnemer van plaats zouden wisselen? Lisle beweert ook hierop een antwoord te hebben. Zelfs geeft hij aan dat je pas kritiek mag uiten als je een aantal van zijn, nogal wiskundige, publicaties hebt gelezen!

Tijdsverschil

Er zijn waarnemingen gedaan van zogeheten gravitatiegolven. Deze zijn afkomstig van een energierijke gebeurtenis in het heelal, zoals het samensmelten van twee zwarte gaten. Die golven gaan met de lichtsnelheid. Men zou dan verwachten dat deze golven twee verschillende plaatsen op aarde met een klein tijdsverschil zullen bereiken. Dat blijkt inderdaad zo te zijn. Bij een PET-scan gaat het ook om stralen die tegelijk worden uitgezonden maar, omdat ze verschillende afstanden moeten afleggen, niet op hetzelfde moment worden geregistreerd. Dat is zelfs essentieel voor een juist resultaat van het onderzoek. Het lijkt echter in strijd met de conventie van Lisle. Maar deze reageert daarop in de trant van: „wie zegt dat de klokken op de plaatsen van registratie echt gelijklopen?”

Kortom, aan de opvatting van Lisle zitten nogal wat haken en ogen en, eerlijk gezegd, weet ik ook niet wat je ermee aan moet.

Lichtshow

Anderen hebben voorgesteld dat God de wereld in ”volwassen vorm” heeft geschapen, inclusief het licht dat zich vanaf de sterren naar de aarde spoedt. Die laatste mogelijkheid wordt gelukkig ook door Lisle afgewezen. Immers, het sterrenlicht bevat ”informatie” – de ster zelf kan variaties in helderheid vertonen en het licht kan onderweg een donkere nevel passeren. Dat heeft gevolgen voor de op aarde waargenomen straling. Deze variaties moeten we blijven interpreteren als het gevolg van werkelijke gebeurtenissen. Anders moet de conclusie zijn dat de Schepper (bij wijze van spreken) ”fake news” zou verspreiden, dus ons gebeurtenissen zou voorspiegelen die nooit hebben plaatsgevonden. En dat alles wat we aan de hemel waarnemen deel uitmaakt van een kosmische lichtshow. In een creationistisch werk las ik zelfs dat de bomen in de hof van Eden gewoon jaarringen hebben gehad…

De gevestigde wetenschap heeft sterk de neiging te extrapoleren naar het verleden. Veel wetmatigheden die we nu kennen, moeten dan óók in het verre verleden hebben geheerst. Maar wees voorzichtig: de natuurwetten dateren van een voltóóide schepping. Niemand weet hoe en in welke volgorde die wetten zijn gemaakt. In de woorden van prof. dr. Marc de Vries: „De wording van hemel en aarde bevindt zich buiten het bereik van ons natuurwetenschappelijk instrumentarium.” Ook volgens wijlen Robert Jastrow van de NASA is de mens niet in staat de sluier over de schepping op te lichten. Over de natuurwetenschapper zei hij: „Hij heeft de bergen van onwetendheid beklommen, hij staat op het punt de hoogste top te bereiken, en als hij zich over de laatste rotspunt hijst, wordt hij begroet door een horde theologen die daar al eeuwenlang hebben gezeten.”

Bovendien zien velen –intuïtief– de tijd als een soort vast ”decor” waartegen de gebeurtenissen zich afspelen. Alsof in het heelal een fictieve klok hondstrouw de seconden wegtikt. Dan zou er dus één tijd gelden voor het hele universum. Einstein heeft radicaal met deze gedachte afgerekend. De loop van de tijd wordt beïnvloed door bewegingen en de aanwezigheid van massaconcentraties (zoals in de buurt van een zwart gat, waar de tijd zeer sterk vertraagt). Wie weet hoe de constellatie van het heelal was tijdens of direct na de schepping? Is één dag op aarde gelijk te stellen aan een dag elders in het universum? Sommige creationisten hebben met dit idee gespeeld en er zelfs aan gerekend!

Verwondering

De biologische evolutietheorie drijft vooral op interpretaties en ”wishful thinking”. Echter, in de astronomie moeten we veel duidelijke observaties uiterst serieus nemen. Toegegeven, kosmologische theorieën hebben vaak grote problemen. Denk aan de oerknal of de onvolledig verklaarde draaiing van sterrenstelsels. Maar kunnen Bijbelgetrouwe christenen die wel in een handomdraai oplossen? Meer leren we van Job (weergave van P. Oussoren): „Zie, dit zijn de uitlopers van Zijn weg, en wat een flard woord maar horen wij van Hem! – een donderslag van Zijn kracht, wie kan die verstaan?” (Job 26:14)

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit het Reformatorisch Dagblad. Bronvermelding: Ligtenberg, H., 2022, Wetenschap kan raadsel schepping niet oplossen, Reformatorisch Dagblad 52 (104): 22-23 (artikel).

Eerste ‘Deep Field’ van de James Webb Space Telescope (JWST) – “De hemelen vertellen Gods eer”

De hemelen vertellen Gods eer, en het uitspansel verkondigt Zijner handen werk. De dag aan den dag stort overvloediglijk spraak uit, en de nacht aan den nacht toont wetenschap.” (Psalm 19:2-3, SV)

Vanmorgen presenteerden geleerden van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een nieuwe infrarode composietfoto van de verste uithoeken van het heelal. De James Webb Space Telescope (JWST)1 produceerde ‘het diepse en scherpste infraroodbeeld van het verre heelal’. We kunnen nu duizenden sterrenstelsels zien die we eerder niet of nauwelijks konden waarnemen. De telescoop heeft slechts een zeer klein deel van het heelal te pakken, vergelijkbaar met een zandkorrel die op armlengte wordt gehouden. De composietfoto staat nu bekend als Webb’s First Deep Field.2 Duizelingwekkend! Woorden schieten tekort, verwondering blijft over.

Voetnoten

Melancholia: wat zal er gebeuren als ons zonnestelsel door een exoplaneet wordt verstoord?

Jaarlijks worden er tientallen exoplaneten rond andere sterren gevonden.1 Daar zitten grote gasreuzen bij die zelfs groter zijn dan ‘onze’ Jupiter. Wat zal er gebeuren als zo’n gasreus uit de baan rond zijn ster wordt gestoten en richting ons zonnestelsel afreist? Recent keek ik de speelfilm Melancholia. Deze film gaat hierover. Omdat alle christelijke normen en waarden met de voeten getreden worden zal ik deze film overigens niet nog een keer kijken.

Melancholia gaat over een gasreus die uiteindelijk in botsing komt met de aarde en onze planeet compleet vernietigd. De film is vernoemd naar de gasreus: Melancholia. De hoofdpersoon, Justine, is depressief. In het eerste deel van de film gaat Justine trouwen met Michael. Het is maar een vreemde bruiloft met weglopen, ontrouw, gevloek en afpersing. Uiteindelijk loopt het huwelijk van Justine en Michael dezelfde dag nog op de klippen. Ondertussen nadert de planeet Melancholia de aarde.

Op haar bruiloft ziet Justine een rode ster. Ze vraagt aan haar zwager John wat dat voor een ster is. Zwager John die veel weet van sterrenkunde en vaak door een telescoop naar de nachtelijke hemel tuurt, geeft aan dat het Antares is, een rode superreus en de helderste ster in het sterrenbeeld Schorpioen. Maanden na de bruiloft ziet Justine dat de ster verdwenen is en vraagt zich af wat dat te betekenen heeft. Later blijkt dat de planeet Melancholia het zicht op de ster heeft weggenomen. Hoe dichter de planeet bij de aarde komt, hoe banger Claire, de zus van Justine en de vrouw van John, wordt. John geeft aan dat ze niet bang hoeft te zijn en de doemdenkers niet teveel aandacht moeten geven. John laat haar weten het vertrouwen te stellen in de wetenschap.

Grenzeloos vertrouwen in de wetenschap

John, de zwager van Justine, is een echte sciëntist. Hij heeft alle vertrouwen in de wetenschap. De wetenschap heeft aangegeven dat Melancholia de aarde zal passeren en daarna voorgoed uit het zonnestelsel zal verdwijnen. Hij zegt tegen Claire: “De echte geleerden zijn het eens: Melancholia gaat ons passeren. En het wordt een schitterend schouwspel.” Als de planeet nog wat dichterbij vraagt Claire aan John of de geleerden geen fouten gemaakt hebben. John: “Ze hebben geen fouten gemaakt. (…) Ik beloof het je. Hij komt weer op. Dat komt door de rotatie van de aarde. Precies zoals ze hadden voorspeld.” Op de avond van de flyby kijken het gezin en Justine naar het passeren van de planeet. Na het verstrijken van de tijd wordt Melancholia weer kleiner en kleiner. Claire is gerustgesteld, de wetenschap had gelijk. De volgende dag echter is Melancholia toch nog erg groot. John zit al vroeg bij zijn telescoop en is er niet gerust op. Als de planeet steeds groter wordt verdwijnt John uit beeld en pleegt zelfmoord in de paardenstal. Het vertrouwen in de wetenschap is beschaamd. In de extra beelden geeft de astrofysicus dr. Michael J.D. Linden-Vørnle in het kader van deze gebeurtenis het volgende aan:

“Wetenschap onthult de meest waarschijnlijke blik op de wereld. We weten wel iets, maar leren steeds meer. Dus onze blik verandert. We kunnen niet alles bewijzen, maar kunnen wel bewijsmateriaal vinden hoe de wereld functioneert. Aangezien bewijsmateriaal slechts een deel van het antwoord is, weten we niets 100% zeker. Dingen kunnen veranderen of anders uitpakken, dus wetenschap is niet het absolute antwoord. Besef dat goed.”

In een tijd van grenzeloos vertrouwen in het menselijke kunnen, is dat een mooi antwoord.

Ramkoers

Het blijkt dat Melancholia helemaal niet uit het zonnestelsel verdwijnt. Op een gegeven ogenblik wordt zelfs duidelijk dat hij de aarde zal treffen. Omdat Melancholia veel groter is dan de aarde zal het de aarde vernietigen. Daar is niets meer aan te doen. Deze voorspelling komt nu ook daadwerkelijk uit. We zien Claire nog een pogingen doen om de ramp te ontvluchten. Maar door een botsing tussen het magnetisch veld van Melancholia en die van de aarde is het stroom uitgevallen en werken de accu’s van de auto’s en de golfkarretjes niet meer. We zien in beeld Melancholia steeds dichterbij komen totdat deze gasreus de aarde treft en het beeld daarna zwart wordt. In de extra beelden zien we dat, voordat de film in de première ging, dit ook met computerbeelden gesimuleerd is.

Mogelijk?

Is een scenario zoals hierboven geschetst realistisch? De filmmakers vroegen het aan de astrofysicus dr. Michael J.D. Linden-Vørnle. Hij heeft daarover nagedacht en geeft in de extra’s van de film het volgende aan:

“De kans dat een planeet de aarde zou raken, is héél klein. Maar de kans is niettemin aanwezig, als hij uit koers raakt en ons Melkwegstelsel zou betreden. Het zou kunnen. Maar de mogelijkheid is gering. Sinds 1995 kennen we pas andere planeten die om sterren draaien. Daarvoor wisten we niet dat ze bestonden. Nu kennen we er al 500 [rond het jaar 2010] en vinden er dagelijks meer. En ja, er bestaan gaswolkplaneten, zoals Melancholia. Als een planeet ons stelsel betreedt, hangt veel van de grootte af, dan hebben pas we de kans om hem voldoende te ontdekken. Als hij groot genoeg is, zien we hem al vele jaren vóór hij ons bereikt. Komt hij echter vanachter de zon vandaan, dan hebben we minder tijd. Een grote planeet als Melancholia zou een sterk magnetisch veld hebben, dan zou het onze energie en magnetische velden beïnvloeden.”

Tijdens het schrijven van deze recensie moet ik denken aan het spreken van de Heere Jezus over de eindtijd in relatie met de zondvloed. Hij zegt in Mattheüs 24:37-39 (SV):

“En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen. Want gelijk zij waren in de dagen voor den zondvloed, etende en drinkende, trouwende en ten huwelijk uitgevende, tot den dag toe, in welken Noach in de ark ging; En bekenden het niet, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook zijn de toekomst van den Zoon des mensen.”

Seculier

De film is op veel fronten in strijd met de christelijke normen en waarden. Zo wordt er veel gevloekt in de film en zijn er naaktscenes te zien. In de interviews wordt over dat laatste nogal onbeschaamd gesproken. Verder zien we dat de hoofdpersoon vreemd gaat, nota bene op haar eigen bruiloft en de gevolgen van een zelfmoord. Ook het denken over de dood en de eeuwigheid is totaal seculier. Voor het geweten is het beter deze film niet te kijken. Sommigen volgers van deze website zullen het kijken van speelfilms overigens helemaal afkeuren.2

BEDREIGD DOOR KOSMISCH RUIMTEPUIN
Op deze website publiceren we een serie besprekingen van speelfilms waarin kosmisch ruimtepuin de aarde bedreigt. Alle besprekingen zijn hieronder weergegeven. In de volgorde waarin ze op deze website zijn verschenen.

Melancholia: ‘Melancholia: wat zal er gebeuren als ons zonnestelsel door een exoplaneet wordt verstoord?’.

LEGO IDEAS draagt met Saturn V bij aan een rijke leeromgeving voor kinderen

Het is 20 juli 1969. Voor Neil Armstrong en Edwin Aldrin is het een bijzondere dag. Ook voor de mensheid is het een bijzondere en memorabele dag. Armstrong en Aldrin zullen als eerste mens een voet op de maan zetten en daar een tijdje verblijven. De derde astronaut, Michael Collins, is achtergebleven in de commando-module en cirkelt rond de maan. De landing op de maan lukt en ook het verlaten van de maan verloopt goed. De astronauten keren weer veilig terug naar de aarde.1 Een huzarenstukje van de ruimtevaart.2

Voor- en achterkant van de Saturn-V-doos van LEGO IDEAS. Bron: LEGO.

Vijftig jaar later, in 2019, hebben diverse LEGO-designers opnieuw een huzarenstukje geleverd. Zij bouwden met dit speelgoed de raket Saturn V, de maanlander en de landingsmodule na. De doos bevat 1969 stukjes waarmee de raket opgebouwd kan worden en maakt onderdeel uit van LEGO IDEAS. Met deze raket krijg je een kleine indruk van het verlaten van de aarde, de landing op de maan én de terugkeer naar de aarde. Dit omdat de raket net als de oorspronkelijke raket bestaat uit verschillende ‘trappen’. Je kunt zo laten zien hoe de maanlanding te werk ging. Eerst verloor de raket trap-X, daarna gebeurde er dit en daarna dat. Dit staat ook goed uitgewerkt in het bijgeleverde boekje met bouwinstructies van de raket.

Verschillende basisschooldocenten, zeker van de bovenbouw, nemen de maanlanding als thema. Of denken met hun leerlingen na over het heelal. Ook gebeurt het wel eens dat dit tijdens een projectweek als thema wordt genomen. Het is dan belangrijk om een rijke leeromgeving voor de kinderen te creëren. Om de leerlingen zoveel mogelijk te ondersteunen de werkelijkheid te begrijpen, denk je als docent goed na over de inrichting van de leeromgeving (bijvoorbeeld het klaslokaal). Tijdens de uitvoer kies je passende werkvormen. Wanneer je uitlegt hoe het er bij de maanlanding er aan toe ging is de LEGO-raket zeer geschikt als voorbeeldmateriaal. De les kan ook verrijkt worden door bijvoorbeeld de recent verschenen documentaire Apollo 11 te bekijken met de kinderen (zie voor de trailer hieronder). Deze documentaire bevat de maanlanding van A tot Z. Samen met de raket Saturn V van LEGO krijgen de kinderen een uiterst goed beeld van de maanlanding. De LEGO-raket is helaas wel prijzig, maar wanneer het project afgelopen is, kan de raket worden afgebroken en bij een volgend project met een andere klas opnieuw ingezet worden. Je kunt de raket ook door een aantal (meer)begaafde kinderen laten opbouwen tijdens een (plus)klassenactiviteit. De raket is ook geschikt voor een tentoonstellingsruimte in een museum.3

Deze bespreking is onderdeel van het project ‘Onderwijzen en opvoeden voor de toekomst – Leren over onze vroegste geschiedenis in 2022’. In de komende maanden zal dit project verder uitgekristalliseerd worden. Een dergelijk opvoedings- en onderwijsproject zal ook onderdeel zijn van het jaarplan ‘Fundamentum 2022-2023’.

Voetnoten

Playmobil laat kinderen fantaseren over rondrijden op Mars – Leven op de rode planeet vooralsnog onmogelijk

In een landschap dat lijkt op een woestijn rijdt een wagentje rond. Af en toe stopt het. De man die op het wagentje zit stapt af en raapt een edelmetaal op en stopt het in de bak voorop de wagen. Daarna stapt hij weer op en rijdt verder. De man heeft een ruimtepak aan met een beschermende laag tegen schadelijke straling. Hij is namelijk niet op aarde maar rijdt rond op Mars. Dit is voorlopig nog toekomstmuziek. Kinderen kunnen er met Playmobil alvast aan wennen en hun fantasie erop loslaten.

Mensen op aarde willen heel graag naar Mars toe. Voorlopig is een reis naar Mars een enkele reis die gelijk staat met een zelfmoordmissie. Op Mars is het onleefbaar en met de huidige techniek kunnen we ook niet terug naar de aarde. Wel rijden er diverse Amerikaanse wagentjes rond op de rode planeet. Onlangs vierde de Marsrover Perserverance haar eerste verjaardag op onze geschapen buurplaneet.1 Het bestaan van deze rover en ook de activiteiten die het al ondernomen heeft zijn huzarenstukjes. De video’s die gemaakt zijn door de camera van de rover spreken tot de verbeelding en maken, ook bij kinderen, een fantasiewereld los. Want hoe zou het zijn als wij, mensen, op deze rode planeet zouden wonen? Laat kinderen daar maar eens over nadenken Al ben ik wel van mening dat de aarde is geschapen voor de mensen én niet Mars of een andere aardachtige planeet. De Schepper had daar Zijn wijze bedoelingen mee. Zo ligt de Aarde bijvoorbeeld in een gunstigere baan rond de zon dan Mars en heeft het een speciaal geschapen maan.2 Gegevens die Mars moet missen. Mogen we naar Mars? Daar zal onder bijbelgetrouwe christenen verschillend over gedacht worden.

Playmobil

Playmobil speelt handig in op de fantasiewereld van kinderen rond (het leven op) Mars. De doos met artikelnummer 9491 bevat een Marswagen (of Marstrike) met een astronaut. De wagen is voorzien van de meest moderne snufjes, zoals een digitaal navigatiesysteem die verbonden is met een satelliet (al zit deze laatste niet in de doos). De astronaut is ook voorzien van de modernste technieken en krijgt uiteraard zuurstof via zijn helm en een kleine zuurstoffles anders zou hij het niet overleven. Verder heeft hij een soort gamecontroller en een laserpistool. Wat hij ook tegen zal komen, het is in ieder geval geen leven. Op Mars is ondanks de uitgebreide zoektochten nog geen (eencellig) leven ontdekt. Het artikel is geschikt voor kinderen van 6 tot en met 12 jaar.

Geen informatieboekje

De doos bevat een instructieboekje voor de opbouw van het vehikel, maar geen informatieboekje over de mogelijkheid van leven op onze rode buurman. Het kind kan daarom al zijn fantasie kwijt in dit stuk speelgoed. Het is ook maar goed dat er geen informatieboekje bij zit, dit zou de neutraliteit vermoedelijk opheffen omdat er dan hoogstwaarschijnlijk gesproken zal worden over miljoenen en miljarden jaren. Naar aanleiding van dit Playmobil-speelgoed kunt u met uw kind spreken over de mogelijkheid van leven op Mars, waarom de mensheid eigenlijk naar Mars zouden willen en de uniciteit van de aarde, als de door God geschapen en voor de mensheid zo ingerichte en bedoelde aarde. Vermoedelijk ontstaat er dan een boeiend gesprek en kunt u werken aan begeleide confrontatie en zo ook opvoedkundige sturing aanbrengen. Eerdere artikelen op deze website zouden u hierbij kunnen helpen.3

Deze bespreking is onderdeel van het project ‘Onderwijzen en opvoeden voor de toekomst – Leren over onze vroegste geschiedenis in 2022’. In de komende maanden zal dit project verder uitgekristalliseerd worden. Een dergelijk opvoedings- en onderwijsproject zal ook onderdeel zijn van het jaarplan ‘Fundamentum 2022-2023’.

Voetnoten

ESA stuurt sonde naar Mars voor testmissie – Sonde Schiaparelli slaat te pletter op de rode planeet

Met een snelheid van 21.000 kilometer per uur suist de ruimtesonde door de atmosfeer van Mars. Het hitteschild aan de onderkant is roodgloeiend. Als de sonde een eind op weg is en langzaam afremt, ontvouwt zich een parachute en gaan de remraketten aan. Als deze defect zouden zijn zou de sonde met een veel te hoge snelheid te pletter slaan tegen de Marsbodem. Maar gelukkig: ze werken nog. Helaas worden de remraketten veel te vroeg weer uitgeschakeld. Met een, nog steeds, te hoge snelheid klapt de sonde tegen op de grond. Nog een teken van leven en dan… ruis.

De Europese ruimtevaartorganisatie ESA maakte op 20 oktober 2016 bekend dat de robot wel is geland maar dat deze zich niet gedraagt zoals verwacht. De sonde is succesvol de atmosfeer van Mars binnengedrongen, het hitteschild deed zijn werk, ook de parachute werkte naar behoren en ook de remraketten werden geactiveerd. Volgens ESA is het uitschakelen van deze remraketten de boosdoener, deze werden waarschijnlijk eerder uitgeschakeld dan de bedoeling was. Momenteel onderzoekt de ESA de data achter de landing en wat de oorzaak is van het vangen van ruis.1

Schiaparelli, zoals de sonde genoemd wordt, zou op woensdagmiddag om 16:48 het Marsoppervlak bereiken. De sonde is vernoemd naar de Italiaanse astronoom en directeur sterrenwacht wijlen Giovanni Schiaparelli. Deze beweerde kanalen op Mars ontdekt te hebben en is ook de ontdekker van de astroïde Hesperia met een diameter van 138 kilometer. Het doel van de Schiaparelli-missie was niet om onderzoek te doen maar als generale repetitie om de landingstechnologie en parameters te testen voor de echte missie. In 2020 wil ESA namelijk een wagentje op Mars laten rijden die grondonderzoek moet gaan doen in de hoop sporen van leven te vinden.2 1,3 miljard euro uitgeven voor een generale repetitie, is dat geen geldverkwisting? Ik ben het ermee eens dat deze gelden beter besteed kunnen worden aan creationistisch onderzoek dan aan de zoektocht naar sporen van leven op verre planeten. Toch is het niet helemaal weggegooid geld, want hoe meer we zoeken hoe meer we erachter komen dat onze planeet een unieke eenling in ons zonnestelsel is die leven bevat. Daarnaast draait het moederschip van de sonde nog steeds om Mars heen en doet daarbij onderzoek naar de samenstelling van de atmosfeer.

Leven op Mars?

Is er leven zoals wij dat kennen op Mars mogelijk? Er zijn daarvoor verschillende wetenschappelijke bezwaren aan te dragen3:

  1. Zo kent Mars extreme temperatuurverschillen (-140 graden Celsius tot +20 graden Celsius) wat niet bevorderlijk is voor het ontstaan van leven.4
  2. De planeet heeft geen magneetveld dus wordt elke dag gebombardeerd met ultraviolette straling en andere kosmische straling.5
  3. De atmosfeer van Mars kent een lage druk waardoor vloeistoffen al snel gasvormig worden.6
  4. De planeet Mars is geologisch inactief, de vulkanische activiteit is gestopt, en daardoor is er geen chemische cyclus waarbij mineralen en andere voedingsstoffen vanuit de mantel naar boven komen.
  5. Mars heeft geen beschermende atmosfeer meteorietbombardementen komen daardoor hard aan.
  6. Het ontdekte water op Mars blijkt te zuur en zout om leven, als dat al zou kunnen7, op een natuurlijke wijze te laten ontstaan.8

Al deze factoren maken de kans heel klein dat er leven gevonden wordt op de planeet. Men heeft de hoop nu gevestigd op de korst van Mars. De missie van ESA in 2020 zal daarom ook boren in het Marsoppervlak. Als er leven is op Mars dan moet dat zich bevinden in de korst of in hypothetische ondergrondse meren. ESA is bij haar onderzoek vooral op zoek naar methaan, dit methaan zou een aanwijzing geven dat er bacterieel leven is op Mars. Maar dat is niet gegarandeerd, methaan kan namelijk ook een geologisch product zijn. Methaan ontstaat namelijk ook als het mineraal olivijn blootgesteld wordt aan water en kooldioxide, producten die aanwezig zijn op Mars.9 We volgen de Marsmissie met belangstelling maar delen de hoge verwachtingen van mogelijk leven op Mars niet. Hoe meer onderzoek er gedaan wordt naar leven op de planeet Mars hoe meer we erachter komen dat er geen leven (mogelijk) is.

Dit artikel werd in 2016 door mij geschreven en is na een lichte bewerking hier geplaatst.

Voetnoten

Marsrover Perseverance vandaag een jaar op Mars: 12 maanden op Mars

Het is vandaag precies een jaar geleden dat de Perseverance-rover geland is in de Jezero-krater op Mars. Het gaat om een voertuig op Mars met aan boord een minihelikopter om verkenningsvluchten te doen. Een knap staaltje werk en techniek. Geniet van onze buurplaneet. Helaas is de video wel in het Engels en heeft het geen ondertitels. Op deze website hebben we ook video’s over de vorige maanden. Deze zijn hieronder in een kader gezet. Met dank aan ElderFox Documentaries voor het plaatsen van deze video op het YouTube-kanaal.

HET EERSTE JAAR VAN MARSROVER PERSEVERANCE
ElderFox Documentaries geeft ons iedere drie maanden een update van de Perseverance-missie op Mars. Hieronder de vorige videodelen.

Skandinavisk Teologisk Högskola organiseert ‘Seminar on Creationism’ met indrukwekkend programma – Elf creationistische academici over diverse onderwerpen

Skandinavisk Teologisk Högskola1, oftewel de theologische hogeschool van Scandinavië, organiseert op 25 februari 2022 een ‘Seminar on Creationism’ met een indrukwekkende lijst van academische sprekers. De onderwerpen vallen binnen de vakgebieden theologie, wetenschapsfilosofie, kosmologie, geologie, paleontologie en biologie. Ook mensen die niet aan de school verbonden zijn kunnen zich aanmelden voor deze seminar.

De sprekers zullen de laatste wetenschappelijke resultaten tonen en met wetenschappelijke argumenten verdedigen waarom het scheppingsparadigma niet alleen de moeite waard is, maar ook dat deze positie binnen het ‘schepping of evolutie’- debat de laatste jaren steviger in de schoenen staat. De lezingen worden ingesproken in het Engels en Zweeds ondertiteld. Het programma start op vrijdag 25 februari 2022 om 8.15 uur met een welkomswoord en introductie. Registreren voor deze seminar kan via deze link: https://www.teol.se/en/creationism/. Het laatste onderdeel van deze seminar is een forumdiscussie met de sprekers die start om 18.30 uur en duurt tot 19.30 uur.2

Uitgangspunt

De organisatie van deze ‘Seminar on Creationism’ gaat uit van het klassieke scheppingsgeloof. Met dit seminar willen ze laten zien dat de literair-historische interpretatie van de eerste elf hoofdstukken van Genesis belangrijk is voor onze kijk op de werkelijkheid. Wetenschapsfilosofisch wil de organisatie met dit seminar laten zien dat wetenschappers binnen het scheppingsparadigma aan goede wetenschap doen. Wetenschapsbeoefening binnen het scheppingsparadigma voldoet aan de basisvereisten voor empirische wetenschapsbeoefening. De verschillende sprekers laten op hun eigen vakgebied zien hoe dat er in de praktijk eruit ziet. Al deze bevindingen zouden een creationistische revolutie bewerkstelligen en kunnen leiden tot een paradigmaverschuiving in de wetenschap.3

Programma

De eerste lezing wordt verzorgd door dr. Anders Gerdmar, de oprichter en leider van de Skandinavisk Theologisk Högskola. De titel van zijn lezing luidt: ‘Why is a Creationist Bible Interpretation Important?’ In zijn lezing zal de spreker betogen dat het klassieke scheppingsgeloof pakweg de eerste 1700 jaar vanzelfsprekend was. Naast een verdediging van het klassieke scheppingsgeloof zal dr. Gerdmar ook kritiek leveren op het theïstische evolutionisme.4

De tweede lezing wordt verzorgd door dr. Ola Hössjer. De lezing draagt de titel: ‘Why is Creationism Science, and What Characterizes Good Science?’ Deze lezing heeft een meer wetenschapsfilosofische en -theoretische inslag. Dr. Hössjer zal de hypothetisch-deductieve methode verdedigen en aangeven waarom het scheppingsparadigma een geldige wetenschappelijke benadering omvat. Specifieker zal dr. Hössjer aangeven dat het klassieke scheppingsgeloof een goed uitgangspunt is om wetenschappelijke theorieën te genereren die voldoen aan de standaard vereisten (falsifieerbaarheid, eenvoud en voorspellend vermogen).[ note]Meer informatie over de lezing en een korte biografie is hier te vinden: https://www.teol.se/ola-hossjer-eng/.[/note] Hössjer is als ‘professor of Mathematical Statistics’ verbonden aan de universiteit van Stockholm.

De derde lezing wordt verzorgd door dr. Russell Humphreys. De lezing draagt de titel: ‘Cosmology: A Creationist Perspective on the Origin of the Universe’. In deze lezing zal een bijbelgetrouwe kosmologie verdedigd worden. Dr. Humphreys gaat in de lezing in op diverse tegenwerpingen, zoals de lichtsnelheid en de vermeende miljarden jaren ouderdom van het heelal.5 Humphreys is onafhankelijk onderzoeker en werkte in het verleden samen met Institute for Creation Research en Creation Research Society.

De vierde lezing wordt verzorgd door dr. Tasman Walker. De lezing draagt de titel: ‘Geology: A creationist perspective on the origin of the rocks’. Deze geologische lezing zal de standaard naturalistische geologie bekritiseren en verdedigen waarom we de wereldwijde zondvloed, zoals beschreven in de Bijbel, als alternatief kunnen gebruiken. Het zou gaan om een ‘krachtig geologisch model om de gesteenten in het veld te interpreteren’.6 Walker is in verbonden aan de creationistische organisatie Creation Ministries International.

De vijfde lezing wordt verzorgd door dr. Andy McIntosh. De lezing draagt de titel: ‘The Fingerprints of Intelligence. Thermodynamics and Information’. Dr. McIntosh zal verdedigen dat informatie een niet-materiële entiteit is en dat dit niet gereduceerd kan worden tot de biofysica van moleculen. Informatie is volgens de spreker een ‘fingerprint of intelligence’.7 McIntosh is als emeritusprofessor verbonden aan de universiteit van Leeds.

De zesde lezing wordt verzorgd door dr. Stuart Burgess. De lezing draagt de titel: ‘Evidence of Intelligent Design in Animal Joints’. De lezing gaat over gewrichten in dieren en Burgess zal stilstaan bij viskaken, het menselijke kniegewricht, de opbouw van insecten- en vogelvleugels en het slagmechanisme van de bidsprinkhaangarnaal.8 Burgess is als ‘professor of Engineering Design’ verbonden aan Bristol University.

De zevende lezing wordt verzorgd door dr. Jeffrey Tomkins. De lezing draagt als titel ‘Genetics: A Creationist Perspective on the Diversity of Life, Biblical Kinds, and Adaptation’. De spreker gaat in zijn lezing in op het concept van de geschapen soorten en de aangeboren vermogens van deze soorten om zich aan te passen aan de omgeving en zo de aarde te vullen. Diverse, door de Schepper ingebouwde, mechanismen worden beschreven.9 Tomkins is verbonden aan de creationistische organisatie Institute for Creation Research.

De achtste lezing wordt verzorgd door dr. Brian Thomas. De lezing draagt de titel: ‘Paleoanthropology: A Creationist Perspective on Human Origins’. In deze lezing wordt de evolutionaire gedachte dat wij een gemeenschappelijke voorouder delen met de mensapen bekritiseerd. Daarnaast wil dr. Thomas laten zien dat de kandidaten voor deze transitie van aapachtigen naar mensen ingedeeld kunnen worden in drie ‘Genesis-sympathetische’ categorieën. 10 Thomas is verbonden aan de creationistische organisatie Institute for Creation Research.

De negende lezing wordt verzorgd door dr. Robert Carter. De lezing draagt de titel: ‘Genetics: A Creationist Perspective on the Origin of Humanity’. De spreker zal in deze lezing een historische Adam verdedigen. Adam was de voorouder van de gehele mensheid. Volgens dr. Carter wordt deze gedachte ook ondersteund door de moderne genetische gegevens. Carter zal bijvoorbeeld stilstaan bij de diversiteit binnen het menselijke Y-chromosoom.11 Carter is verbonden aan de creationistische organisatie Creation Ministries International.

De tiende lezing wordt verzorgd door dr. Nathaniel Jeanson. De lezing draagt de titel: ‘Genetics, Linguistics and History: A Creationist Perspective on the History of Humanity’. De spreker reconstrueert in zijn lezing de geschiedenis van de mensheid op basis van genetische data en linguïstiek.12 Volgens hem wijst de uitkomst van deze data in de richting van een komende wetenschappelijke revolutie. 13 Jeanson is verbonden aan de creationistische organisatie Answers in Genesis.

De elfde lezing wordt verzorgd door dr. Ingrid Faro. De titel van de lezing luidt: ‘Theological Summary and Reflections’. De lezing zal vooral een reflectie zijn van de tien voorgaande lezingen en een theologische duiding geven van de gegevens. Dr. Faro zal ook stilstaan bij de vraag waarom de creationistische interpretatie van de Bijbel theologisch en ethisch van belang is. Faro is als ‘dean of theology’ verbonden aan de Skandinavisk teologisk högskola. Daarnaast is ze als ‘visiting professor of Old Testament’ verbonden aan Northern Seminary. 14

Voetnoten

“In een zonsverduistering mag je de wonderlijke hand van God zien” – Interview in GezinsGids met dr. Herbert Koekkoek

Een kijkje in het uitdijende heelal zorgt voor verwondering. Die ervaring heeft de sterrenkundige dr. Herbert Koekkoek1 met dit machtige scheppingswerk van God. Hoe verder je het heelal inkijkt, hoe kleiner je wordt. In het Winternummer van GezinsGids2 gaat hoofdredacteur Chris Jan de Leeuw op bezoek bij de sterrenkundige.

Een zonsverduistering, “toeval, zegt de wetenschap. Nou, dat is wel heel, toevallig. Daar mag je toch de wonderlijke hand van God in zien.” Bron: Pixabay.

Van jongs af aan

Al van jongs af aan is Koekkoek gefascineerd door sterren en planeten. “Als kind maakte ik zonnewijzers. Heel basaal: je neemt een plankje en een stokje. Elk uur zet je een streepje bij de schaduw. De volgende dag kun je de tijd aflezen.” Met zijn eerste verrekijker, die hij als vijftienjarige kocht, zag hij de komeet Halley. Daarna volgde zijn eerste telescoop waarmee hij de ringen van Saturnus bestudeerde. Hij besluit om theoretische sterrenkunde te gaan studeren. Omdat het in de woorden van de hoofdredacteur ‘vrijwel onmogelijk is om er werk in te vinden’ is hij later in de IT terechtgekomen, maar de sterrenhemel is hem blijven boeien. Koekkoek trekt er daarom regelmatig ’s nachts op uit om waarnemingen te doen, bijvoorbeeld bij de dark sky parks: Lauwersmeer en Terschelling, of naar het Dwingelerveld in Drenthe.

Verwondering

Wanneer Koekkoek door de telescoop tuurt, valt er een deken van diep ontzag en verwondering over hem. Koekkoek over de wetmatigheden in het heelal:

“Naast chaos is er veel orde en regelmaat in het heelal. Dat weerspiegelt Gods trouw. We vinden het vanzelfsprekend dat de zon elke dag opgaat, dat er seizoenen zijn. Maar dat is het helemaal niet. Het is Gods hand. In Genesis lezen we dat de zon en maan geschapen zijn tot ‘tekenen en gezette tijden’.”

De bescherming van onze dampkring tegen inkomend ruimtepuin is voor de geleerde een voorbeeld van Gods bewarende hand. Ook de omstandigheden op aarde zorgen voor verwondering. Onze buurplaneet Venus is onleefbaar, de druk is er bijvoorbeeld negentig keer zo hoog. Op Uranus kan het wel tientallen jaren zomer zijn. De sterrenkundige roept daarom op zuinig te zijn op de aarde.

Wanneer Koekkoek een zonsverduistering bestudeert dan ziet hij daarin de wonderlijke hand van God.3 De sterrenkundige maakte in 1998 op Aruba voor het eerst een zonsverduistering mee. Het overweldigde hem.

“De zon is ongeveer vierhonderd keer groter dan de maan en staat veel verder weg. Vanaf de aarde gezien dekt de maan de zon vrijwel precies af. De strook waarin je een zonsverduistering kunt zien is maar enkele tientallen kilometers breed. Hoe is het mogelijk! Toeval, zegt de wetenschap. Nou, dat is wel heel, toevallig. Daar mag je toch de wonderlijke hand van God in zien.”

‘De hemelen vertellen Gods eer’

Wanneer Koekkoek op een donker plekje naar de sterrenhemel kijkt, schieten hem de woorden van Psalm 19 in gedachten. Sterrenstelsels en sterrenhopen, ‘het is zo wonderlijk gemaakt’. Venus, de Morgenster, doet denken aan Christus. De ster van Bethlehem was mogelijk een samenstand van Venus en Jupiter, maar mogelijk juist een bijzondere (onverklaarbare) gebeurtenis. De geleerde wijst ook nog op het teken van Hizkia. ‘Dan draait de zon tien graden terug. ‘Onmogelijk’, zegt een wetenschapper dan. Inderdaad, het is niet te verklaren. Maar daarom is het juist een teken’.

Geloof en wetenschap

Bij veel wetenschappers blijft er weinig ruimte voor religie over. De hele werkelijkheid kan volgens deze wetenschappers op een wiskundige manier beschreven worden. Veel sterrenkundige zijn daarnaast overtuigd van de oerknaltheorie. Herbert Koekkoek maant tot voorzichtigheid:

“Maar als je ervan uitgaat dat de wetenschap de complete werkelijkheid beschrijft, kom je in een heel ijzige wereld terecht. Want de wetenschap beschrijft alleen wetmatigheden. Het zegt niets over zingeving, over de vraag naar het doel van het leven. Daarnaast is het niet gezegd dat de grote theorieën in stand blijven. Hoe meer je waarneemt, hoe meer vragen er kunnen ontstaan. Telescopen worden bijvoorbeeld steeds preciezer en zo is ontdekt dat het heelal niet alleen uitdijt – zoals de verwachting was – maar zelfs versneld uitdijt. Dat staat dan weer haaks op de gangbare theorie.”

Dit alles zou moeten leiden tot bescheidenheid. ‘Dan kom je erachter dat het menselijk verstand de complexiteit niet kan bevatten. Hoe meer ik weet, hoe meer ik me verwonder over de schepping.’ De geleerde beschouwt geloof en wetenschap als twee aspecten van de werkelijkheid die je niet kloppend kunt krijgen. Volgens Koekkoek hoeft dat ook niet, ‘je moet het naast elkaar laten staan’. Voor hem is alles wat we weten een duidelijke bevestiging van de grootsheid van de schepping. Het maakt de sterrenkundige klein, want we weten nog zo weinig.

“We kunnen veel leren van onze kinderen. De kinderlijke eenvoud, het vertrouwen. Wij willen alles kloppend maken, maar in onze verhouding tot God is dat kinderlijke vertrouwen zo belangrijk.”

Laten we daarom met veel verwondering naar de sterrenhemel blijven kijken en de Schepper voor Zijn scheppingswerk de eer geven!

Voetnoten

Kerstboodschap van Apollo 8 – Kerst in de ruimte

Op 24 december 1968 kwam de eerste bemande maanmissie in een baan om de maan. De bemanning van Apollo 8 spraken een kerstboodschap in. Bijzonder genoeg citeerden ze de eerste verzen van Genesis. Hieronder is een video te zien waar de bemanning te horen is. Daaronder de gesproken tekst.

Bill Anders:

“We are now aproaching Lunar sunrise. And for all the people back on Earth the crew of Apollo 8 has a message we would like to send you”.

“In the beginning God created the heaven and the earth. And the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep. And the Spirit of God moved upon the face of the waters. And God said, Let there be light: and there was light. And God saw the light, that it was good: and God divided the light from the darkness.”

Jim Lovell:

“And God called the light Day, and the darkness he called Night. And the evening and the morning were the first day.
And God said, Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it divide the waters from the waters.
And God made the firmament, and divided the waters which were under the firmament from the waters which were above the firmament: and it was so. And God called the firmament Heaven. And the evening and the morning were the second day.”

Frank Borman:

“And God said, Let the waters under the heavens be gathered together unto one place, and let the dry land appear: and it was so. And God called the dry land Earth; and the gathering together of the waters called he Seas, and God saw that it was good.”

“And from the crew of Apollo 8, we close with good night, good luck, a Merry Christmas, and God bless all of you – all of you on the good Earth.”