Het mag best scherp – Kort briefje in het Nederlands Dagblad

Ruben van Wingerden, docent Bijbelwetenschappen, vraagt zich af: ‘Waarom verdedigen geloofsverdedigers niet hun vreemde levenshouding van radicale naastenliefde, van mensen die Christus proberen na te volgen?’ (ND 16 september).

Het is in deze tijd een feit dat niemand christenen bekritiseert voor hun houding van liefde. Dit is juist wat zelfs ongelovigen aan hen waarderen. Wat verdediging vereist, zijn natuurlijk juist de bijbelse zaken waar onze tijd en cultuur kritisch op zijn: de betrouwbaarheid van de Bijbel, de feitelijkheid van de opstanding, het bestaan van hemel en hel, de exclusiviteit van dat alles (zoals redding door Christus), een bijbelse seksuele ethiek, en ga zo maar door. Geloofsverdediging is daarmee geen verdediging van een christelijke cultuur, maar van bijbelse waarheden.

Van Wingerden is kritisch op een polemische vorm van apologetiek en op het idee van een debat met ‘winnaars en verliezers’. Ik weet niet welke Bijbel hij leest. Bespotte Elia Baäl niet ten aanzien van zijn profeten? Zegt God niet tegen Job: ‘Omgord uw lendenen en onderricht mij’?

Noemt Christus de Farizeeën geen zonen van de satan? Zegt Paulus niet: ‘Gij dwaze Galaten…’? Het idee dat scherpe polemiek in strijd is met naastenliefde, is niet bijbels, maar een product van onze tijd. Echte liefde verheerlijkt zich in de waarheid (1 Korinthe 13), en zo draagt geloofsverdediging bij aan ons navolgen van Christus.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen uit het Nederlands Dagblad. De volledige bronvermelding luidt: Brinkman, J., 2026, Het mag best scherp, Nederlands Dagblad 82 (22.394): 16 (artikel).