Home » Biologie

Categoriearchief: Biologie

Het icoon van de ID-beweging bekeken door de ogen van een ingenieur – Drie nieuwe papers over het flagel

Het zweepstaartje (flagellum of flagel), het voortbewegingsorganel van een eencellig organisme, is een bekend organel en verheven tot icoon van de ID-beweging.1 Het is een niet-reduceerbaar complex organel en vormt daarmee een belangrijk argument voor Intelligent Design (ID) en tegen de standaard evolutietheorie. Uiteraard wordt hierover gediscussieerd tussen voor- en tegenstanders van ID.2

Campylobacter, een geslacht van darmbacteriën met een unipolair of bipolair flagel. Bron: Wikipedia.

Onlangs verschenen in het wetenschappelijke tijdschrift van de ID-beweging, Bio-Complexity3, drie publicaties van dr. Waldean A. Schulz.4 Dr. Schulz is wiskundige en computerwetenschapper en momenteel Senior Systems Engineer. Hij beschrijft in drie papers het flagel vanuit ingenieursperspectief (dus vanuit technisch oogpunt). In de papers wordt gefocust op de structuur, eiwitten en assemblage van een ‘normale’ flagel. De wetenschappelijke artikelen beschrijven dus uit welke onderdelen een flagel bestaat en hoe deze onderdelen met elkaar samenwerken. Wijst de complexiteit van het flagel op de Schepper? Dankzij ID-wetenschappers wordt dit organel in detail bestudeerd, zowel door naturalisten als door ID’ers. Volgens de laatstgenoemden blijft ondanks, of misschien wel dankzij, al dit onderzoek de flagel niet-reduceerbaar complex. De papers zijn via de website van het tijdschrift vrij te downloaden en ik hoop dat deze wetenschappelijke artikelen een steun in de rug zijn voor alle academici die vanuit een ‘Intelligent Design’-positie naar de natuur kijken.

Voetnoten

Adam of Aap? – Aflevering 3: Stom toeval

In 1977 van de vorige eeuw zond de Evangelische Omroep de serie Adam of aap? uit. Er verscheen in hetzelfde jaar ook een boekje met de gebundelde teksten van de uitzending. De serie werd uitgezonden onder leiding van de onlangs overleden drs. Koos van Delden. In dankbare herinnering aan hem delen wij de komende periode iedere zaterdag een aflevering van Adam of aap? Vandaag deel 3: Stom toeval. In deze derde aflevering gaat het de vermeende evolutionaire ontwikkeling van het leven van eencellige tot mens. Is dat gegaan door ‘stom toeval’?

Hoe konden alle dieren in de Ark? – Een antwoord van Jan Rein de Wit

In 2014 nam Geloofstoerusting in samenwerking met de Reformatorische Omroep een serie video’s op over zaken die raken aan het scheppingsparadigma. Vandaag een video met voormalig hoofdredacteur van Weet Magazine, Jan Rein de Wit, over de vraag hoe alle dieren in de ark pasten. Veel zegen bij het kijken!

Bestseller-dvd ‘Is Genesis History?’ krijgt een vervolg – ‘Mountains After the Flood’ zoomt in op de tijd ná de zondvloed

Is Genesis History?’ is een bestseller-dvd en (daarmee) een belangrijke creationistische documentaire die gaat over onder andere het bijbelboek Genesis in relatie tot theologie, biologie, geologie en archeologie.1 Het is een bestseller geworden en rond de film is een organisatie ontstaan. Onlangs meldde deze organisatie dat ze bezig zijn met een opvolger van de bovengenoemde documentaire: ‘Mountains After the Flood’. Als alles volgens planning verloopt dan wordt deze film in februari 2022 uitgebracht.2

De film zoomt in op de wereld na de zondvloed. De hoofdvraag is: ‘Hoe zag de wereld eruit toen Noach uit de ark kwam?’ Volgens de filmmakers was deze wereld geologisch dynamisch. “Als we naar de aardlagen kijken is het duidelijk dat daar nog steeds een aantal ongelofelijke geologische gebeurtenissen gaande waren. De continenten verschoven, er waren oprijzende bergen, grote aardbevingen, regionale overstromingen en orkanen ter grootte van een continent.” Na een tijd kwam daar de opbouw bij van een reusachtige ijskap.

De ‘host’ van de film is net zoals bij de vorige dr. Del Tackett. Hij zal een groot aantal creationistische wetenschappers interviewen. Meer nog dan bij de vorige documentaire zal de nadruk liggen op nieuw creationistische onderzoek. Het idee voor deze film werd geboren tijdens een rafttrip naar en door de Grand Canyon, waarbij dr. Andrew Snelling zijn nieuwe onderzoek naar het plooien van aardlagen etaleerde.3 In eerdere interviews met dr. Kurt Wise en dr. Steven Austin, voor het ‘Beyond Is Genesis History?’-project, gaven deze geologen aan dat er na de zondvloed een ‘exponentiële achteruitgang’ in geologische activiteit plaatsvond.4 Direct na de zondvloed kwamen er op aarde nog grote rampen voor, veel groter dan degenen die we in het heden waarnemen. De plooien van dr. Snelling legden voor de filmmakers een link naar deze geheel nieuwe wereld ná de zondvloed.

Zoals in de inleiding aangegeven zal de film in het voorjaar van 2022 uitkomen.5 Ik hoop dat deze film, voor diegene die minder goed Engels kunnen, daarna ook vrij snel in Nederland met Nederlandse ondertiteling beschikbaar zal zijn. De wetenschappers achter de film staan bekend als ‘the new creationists’.6 Zij houden zich bezig met eigen creationistisch onderzoek en niet (of vrij weinig) met het ‘bashen’ van de naturalistische evolutietheorie.7 Hoe is deze werkelijkheid in overeenstemming met de Bijbel? Gods Woord (de Schriften) en Gods Vinger (het werk van Zijn hand, de werkelijkheid) horen namelijk bij elkaar en spreken elkaar ten diepste niet tegen. De filmmakers roepen tenslotte op om te bidden voor het slagen van dit project. Want aan ‘s Heeren zegen is alles gelegen.

Voetnoten

Voltooid Waterhoengezin

Op 19 juni reed ik over het fietspad langs de Tielsestraat toen ineens mijn oog op een broedende Waterhoen viel. Nog een stukje doorgereden en toen met camera langzaam teruggelopen.

Het nest lag in het midden van de tweeëneenhalve meter brede sloot, verankerd aan opkomende stengels van oeverplanten. De broedende waterkip kunnen fotograferen. Dichterbij komend verliet de vogel het nest en kreeg ik vier fraai gestippelde eieren te zien. Op 2 juli was ik op weg naar Opheusden en hetzelfde fotografeerritueel gebruikend, kreeg ik eerst weer de broedende vogel en de nestinhoud te zien. Deze was verrassend: één klein kuiken, één kuiken net geboren en twee eieren. Op 5 juli was de nestinhoud één ei en één klein jong. Op 6 juli broedde de waterkip op het laatste ei, de rest van het gezin nam ik vanaf de fiets niet waar. Een vrouwtje produceert natuurlijk geen vier eieren op één dag. Daar gaan verschillende dagen overeen. Gelijk broeden vanaf het eerste ei verklaart het leeftijdsverschil.

Mij raakte de broedzorg van deze waterkippen. Er zijn mensen die vinden dat hun gezin voltooid is en laten dan ongeboren leven doden. Te triest voor woorden. Zo niet deze waterhoentjes. Ze kregen vier eieren en waren vol broedzorg voor alle eieren. Vol zorg over het leven opgesloten in de eischalen. Als wij mensen kinderen hebben, dan hebben we ze gekregen. We hebben vol broedzorg te zijn voor het leven opgesloten in de baarmoeder. Elk ei telde. Telt bij ons elk ongeboren leven?!

Deze gastbijdrage is met toestemming van de auteur overgenomen vanuit het huis-aan-huisblad Hét Gemeente Nieuws. De originele bronvermelding luidt: Kooij, H. van der, 2021, Voltooid Waterhoengezin, Hét Gemeente Nieuws 20 (28): 17 (artikel).

Het wonder van conceptie tot geboorte

“Ik loof U, omdat ik op een heel vreselijke wijze wonderbaarlijk gemaakt ben; wonderlijk zijn Uw werken! ook weet het mijn ziel zeer wel. Mijn gebeente was voor U niet verholen, als ik in het verborgene gemaakt ben, en als een borduursel gewrocht ben, in de nederste delen der aarde. Uw ogen hebben mijn ongevormden klomp gezien; en al deze dingen waren in Uw boek geschreven, de dagen als zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van die was. Daarom, hoe kostelijk zijn mij, o God, Uw gedachten! hoe machtig veel zijn haar sommen!”
Psalm 139: 14-17 (SV)

Afgelopen zaterdag hield dr. ing. Bea Zoer een presentatie over de overgang van foetale bloedsomloop naar volwassen bloedsomloop. We verwonderden ons hoe bijzonder een geboorte van een kind is. Het inspireerde mij om een kort filmpje op te zoeken hierover. Deze wil ik graag met u delen. Met veel dank aan zwangeren.com embed ik de video hieronder. Verwonder mee over het wonder van conceptie tot geboorte!

Wat iedere christen moet weten over ons immuunsysteem (juist in coronatijd)

Al vroeg in zijn studie ontdekte dr. ir. Adriaan van Beek dat de complexiteit van ons afweersysteem enorm is. Morgen spreekt Van Beek over de wonderlijke werking ervan, tijdens het online congres van Fundamentum en Geloofstoerusting. “Als we als redelijke wezens zo’n moeite hebben de werking ervan te ontrafelen, kan het niet anders dan dat er iemand boven staat.

Bij vrijwel elke ziekte speelt het immuunsysteem (ons afweersysteem, red.) een hoofdrol. Als het niet of té hard werkt, als de balans ontbreekt, kom je in de problemen.” Er kunnen ontzettend veel dingen misgaan in het systeem, zegt Van Beek, die eerst als onderzoeker in het laboratorium werkte. Inmiddels is hij als medisch immunoloog het aanspreekpunt voor artsen en analisten in Leiden en in Delft en analyseert hij diagnostiekuitslagen.

Vaak gaat het goed

Het bijzondere is dat het vaak heel lang goed gaat: dagelijks dringen gemiddeld zeven infecties binnen. “En dan zijn ze al langs de eerste lijn van verdediging, de eerste linie waar de meeste ziekteverwekkers tegengehouden worden. Van de meeste infecties merk je niets in de praktijk.” Toch ziet Van Beek in het ‘lab’ vaak uitslagen van patiënten waarbij het immuunsysteem zijn werk niet goed heeft gedaan.

De medische immunologie houdt zich bezig met vijf aandachtsgebieden, zegt de medisch immunoloog. “Allergie is de eerste, het immuunsysteem reageert op iets wat je lichaam geen schade doet. Die allergische reactie veroorzaakt dan wel weer schade. Auto-immuniteit is het tweede gebied. Bij een auto-immuunziekte als reuma zie je dat je gewrichten aangevallen worden door je systeem. Ongeveer 10 procent van de bevolking heeft last van deze auto-immuunziekten.” Het derde onderdeel waar het immuunsysteem kan falen? “Bij immuundeficiëntie mis je een stukje van je immuunsysteem. Als gevolg daarvan kan je bijvoorbeeld infecties, auto-immuniteit of kanker krijgen.

Het vierde aandachtsgebied is een hematologische maligniteit, wat betekent dat vanuit je immuunsysteem kanker ontstaat, bijvoorbeeld leukemie. En als laatste gebied hebben we het over transplantatie, waarbij het afweersysteem los kan gaan op een vreemd orgaan of vreemde stamcellen.

Passen én communiceren

Het volledige immuunsysteem moet in balans zijn, vertelt Van Beek. “Bij elk van die vijf gebieden moet dat gebeuren, anders werkt het systeem te hard, of doet het juist te weinig.” Terwijl het zijn werk is om op te sporen wat er precies schort aan het immuunsysteem, kijkt hij er met verwondering naar.

Als je een stukje mist in je immuunsysteem, doordat je een mutatie erft, doet het niks meer, of juist te veel. Zoom maar in op één enkele immuuncel, dan zal je zien dat het heel veel stukjes zijn die in elkaar passen. En niet alleen in elkaar passen, nee, ze communiceren ook met elkaar en met alle andere lichaamscellen.

De evolutietheorie vindt Van Beek vanuit zijn kennis moeilijk te begrijpen. “Evolutie gaat ervan uit dat iets gedurende miljoenen jaren, soms zelfs honderden miljoenen jaren, ontwikkeld is. Maar er bestaan in het immuunsysteem verschillende lagen die met elkaar samenwerken. Het is simpelweg niet mogelijk dat eerst de ene ontstond, en later de tweede. Nee, je moet de ziekteverwekker gelijk de deur kunnen wijzen door de samenwerking van deze lijnen.

Systeem op hol

Een mooi voorbeeld van de werking van het immuunsysteem is die tegen SARS-CoV-2 (het coronavirus), laat Van Beek zien. “Mensen komen niet op de intensive care omdat het virus niet wordt weggewerkt. Ze liggen daar omdat hun systeem niet meer stopt, veel te veel signalen krijgt en op hol slaat. Daarom krijgt men op de intensive care ook onderdrukkende middelen, wat nodig is om het immuunsysteem terug in zijn hok te krijgen.

Dat we ook veel nog niet weten over het immuunsysteem, mag de wetenschap er niet van weerhouden om met de wél bekende kennis wat te doen. “We snappen niet altijd waarom behandelingen werken, maar weten wel dát ze werken. Juist door onderzoek te doen, ontdek je hoe het werkt en kun je op zoek naar nieuwe medicijnen. We krijgen in ons laboratorium bijvoorbeeld bloed, hersenvocht of beenmerg binnen en gaan dat testen om te helpen bij het stellen van de diagnose. Dat helpt de arts in het starten van de juiste behandeling. Bovendien testen we soms of een behandeling wel aanslaat.

Ook in de praktijk van alledag is die kennis nuttig. Van Beek, die ook een achtergrond als voedingskundige heeft: “Het heeft mij bijvoorbeeld verbaasd dat we in deze pandemie weinig gedaan hebben om goed voedingsadvies voor het voetlicht te brengen. We weten dat bijvoorbeeld vitamine C, vitamine D, visolie, selenium en zink belangrijk zijn om het immuunsysteem te versterken. Terwijl een overdosis bij de meeste van deze voedingsstoffen bijna onhaalbaar is en er nul bijwerkingen zijn.

Dat we niet zouden weten wat een eventuele variant met ons afweersysteem doet, is voor hem ook onbegrijpelijk: “Een deel van het immuunsysteem is ervoor verantwoordelijk geheugen aan te maken. En dat geheugen blijft geen maanden, maar jaren. We focussen te veel op antistoffen, alsof dat het enige onderdeel is van het immuunsysteem. Als we nu al weten dat vaccinatie meer dan 90 procent werkt tegen de deltavariant, is het spreken over een volgende golf door die variant onzin.

Té complex

Hoeveel procent we eigenlijk weten over de werking van ons afweersysteem? De medisch immunoloog durft zich er niet aan te wagen. “Als je denkt aan een stamceltransplantatie, proberen wij de stamcellen te matchen tussen de patiënt en de donor. Het is mijn werk om de verschillen zo klein mogelijk te maken. Toch blijven er onbekende factoren: soms wordt het té complex. We kijken specifiek naar weefselgroepen, die van belang zijn voor zo’n transplantatie. Als je bedenkt dat het immuunsysteem ook met allerlei andere systemen, zoals je hormoonsysteem, communiceert, dan is dat overweldigend.” Van Beek lacht. “Dat is mind boggling, zoals dat zo mooi heet.

Vinden andere wetenschappers het immuunsysteem ook bijzonder? Hoe kijken zij daarnaar? Van Beek: “Zij zien het ook als wonderlijk, maar leggen het op een andere manier uit. Op de cover van een door de Nederlandse Vereniging voor Immunologie vertaald boek luidt het ‘Je wonderbaarlijke immuunsysteem’. Natuurlijk wordt het evolutionistisch uitgelegd. Maar dat heeft mij nooit overtuigd. Als wij als redelijke wezens al zo’n moeite hebben het immuunsysteem te ontrafelen, kan het voor mij niet anders dan dat er iemand boven staat.

Het online congres ‘Bijbel en Wetenschap’ met als thema ‘Intelligent Design’ wordt op zaterdag 26 juni via de YouTube-kanalen van Fundamentum en Geloofstoerusting uitgezonden. Benieuwd naar de lezing van Adriaan van Beek en de andere sprekers? Kijk dan hier.

Dit artikel is met toestemming van de auteur overgenomen van de website van Christelijk Informatieplatform (CIP). Het originele artikel is hier te vinden.

COLUMN: De les van de pissebed

We leven in bijzondere tijden. Afgelopen voorjaar hebben we de kinderen zo’n acht weken lang thuisonderwijs moeten geven. Dat moest naast de fulltime baan, het huishouden en alle andere gezinszaken. Dat was stevig aanpoten. Vaak kwamen we alleen aan taal, rekenen, spelling, lezen en woordenschat toe en dat was al genoeg. Respect voor de mensen die kiezen voor het geven van thuisonderwijs aan hun kinderen.

Door al die onverwachtse drukte moest het biologieonderwijs helaas vaak overgeslagen worden. Tot op een zaterdag ik in de achtertuin aan het werk was en mijn kinderen daar ook aan het spelen waren. De weken ervoor had ik een loeppotje aangeschaft om de kinderen wat dichterbij de kleine natuur te brengen. Bij het schoonmaken van de tuin haalden we een pot met planten weg en daaronder krioelde het van de urineledikanten (een net woord voor pissebedden). Dochter (6) en zoon (4) kwamen op mijn vreugdekreten af.

Ik snel naar binnen om het loeppotje te halen, zodat we de pissebedden beter konden bestuderen. ‘Wat is dat, papa?’ vroeg dochterlief. ‘Een pissebed’, antwoordde ik. ‘Waarom rennen ze zo snel weg, papa?’ ‘Nou dat is omdat ze niet houden van de brandende zon op hun dakje. Wisten jullie dat de meeste soorten pissebedden helemaal niet op het land, maar in de zee leven? Er zijn zelfs beesten gevonden die meer dan een halve meter groot zijn.’ ‘Mag ik dat eens zien papa?’ Ik haalde mijn smartphone tevoorschijn, toetste ‘reuzenpissebed’ in, liet ze foto’s zien en las ze voor vanaf de internetencyclopedie Wikipedia: ‘De soort komt alleen voor op de bodem van tropische zeeën tussen 300 en 2100 meter diepte. Het dier eet vis, garnalen en wormen.’

‘Wat eten landpissebedden eigenlijk, papa?’ vroeg zoonlief. ‘Nou, pissebedden op het land eten afval van planten, zoals rottende takken en bladeren. Het is een afvaleter. De Heere heeft deze pissebedden zó gemaakt dat ze bladeren en rottende takken heel lekker vinden. Deze dieren hebben van de Heere de opdracht gekregen om alles netjes te maken anders zou het al snel een puinhoop van bladeren en takken worden in het paradijs. Mensen en dieren konden niet sterven in het paradijs, maar planten wel. Adam en Eva aten van de vruchten, de dieren aten gras. Bekijk de pissebed nog maar eens goed. Dit mooie en nuttige diersoort is, denk ik, door de Heere op de zesde dag gemaakt. Doe je voorzichtig met de dieren, want het is de schepping van de Heere?’

Zoon en dochter laten er een paar over hun hand en arm lopen. We zetten daarna de pot met planten weer terug en zoonlief pakt ook nog een steen uit de berging en legt deze in de tuin. ‘Dat is voor vanmiddag, dan kunnen we weer pissebedden bekijken.’ Tot zover de biologieles. Het loeppotje werd daarna nog vaak gebruikt om allerlei kleine diersoorten van dichtbij te bekijken, bijvoorbeeld vuurwantsen of (dode) spinnen. Voortaan moet ik uitkijken met het doodslaan van ‘vervelende’ vliegen en muggen. Zoon: ‘Je mag de vlieg toch niet doodslaan?’ Ik: ‘Waarom niet?’ ‘Zoon: ‘Het is de schepping van de Heere.’ Daar heeft hij helemaal gelijk in. ‘Door de zonde doen mensen en dieren elkaar pijn en verdriet. Zo is het door de Heere niet bedoeld, zo is het geworden!’ En daarmee wordt de biologieles ook een persoonlijke les.

Dit artikel verscheen eerder in het gezinsblad ‘Om Sions Wil’ en is met toestemming van de redactie hier overgenomen. De volledige bronvermelding luidt: Meerten, J.W. van, 2021, De les van de pissebed, Om Sions Wil 2021 (3): 27. Hier is wat meer te lezen over ‘Om Sions Wil’.

ANDERE COLUMNS UIT 'OM SIONS WIL' JAARGANG 2021